इ॒मामू॒ नु क॒वित᳚मस्य मा॒यां म॒हीं दे॒वस्य॒ नकि॒रा द᳚धर्ष ।
एकं॒ यदु॒द्ना न पृ॒णन्त्येनी᳚रासि॒ञ्चन्ती᳚र॒वन᳚यः समु॒द्रम् ॥
एकं॒ यदु॒द्ना न पृ॒णन्त्येनी᳚रासि॒ञ्चन्ती᳚र॒वन᳚यः समु॒द्रम् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
इ॒माम् । ऊं॒ इति᳚ । नु । क॒वि॑त᳚मस्य । मा॒याम् । म॒हीम् । दे॒वस्य᳚ । नकिः᳚ । आ । द॒ध॒र्ष॒ ।
एक᳚म् । यत् । उ॒द्ना । न । पृ॒णन्ति᳚ । एनीः᳚ । आ॒॑सि॒ञ्चन्तीः᳚ । अ॒वन᳚यः । स॒मु॒द्रम् ॥
एक᳚म् । यत् । उ॒द्ना । न । पृ॒णन्ति᳚ । एनीः᳚ । आ॒॑सि॒ञ्चन्तीः᳚ । अ॒वन᳚यः । स॒मु॒द्रम् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
कवितमस्य प्रकृष्टप्रज्ञस्य देवस्य द्योतमानस्य स्तुत्यस्य वा वरुणस्येमांसर्वप्रसिद्धां महीं महतीं मायां प्रज्ञां नकिर्नैवआदधर्ष नहिन- स्तिकश्चिदपि ऊन्वितिपूरणौ यद्यस्मादेकं समुद्रं उद्गा उदकेन नपृणन्ति नपूरयन्ति काः एनीः एन्यः शुभ्राः गमनशीलावा आसिंचन्ती उदकमासिंचयंत्यः अवनयोनद्यः बह्व्योनद्यः सर्वदोदकेनपूरयंत्योपि नैकमपिसमुद्रंपूरयन्तीति इदंवरुणस्य महत्कर्मेति अत्रान्तरिक्ष- विस्तारादिसमुद्रापूरणपर्यन्तंकर्म परमेश्वरस्यैवोचितं नवरुणस्येतिनवाच्यं तस्यवरुणादिरूपावस्थानात् एषब्रह्मेत्याद्रिश्रतिः ॥ ६ ॥