पु॒रू यत्त᳚ इन्द्र॒ सन्त्यु॒क्था गवे᳚ च॒कर्थो॒र्वरा᳚सु॒ युध्य᳚न् ।
त॒त॒क्षे सूर्या᳚य चि॒दोक᳚सि॒ स्वे वृषा᳚ स॒मत्सु᳚ दा॒सस्य॒ नाम᳚ चित् ॥
त॒त॒क्षे सूर्या᳚य चि॒दोक᳚सि॒ स्वे वृषा᳚ स॒मत्सु᳚ दा॒सस्य॒ नाम᳚ चित् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
पु॒रु । यत् । ते॒ । इ॒न्द्र॒ । सन्ति᳚ । उ॒क्था । गवे᳚ । च॒कर्थ᳚ । उ॒र्वरा᳚सु । युध्य᳚न् ।
त॒त॒क्षे । सूर्या᳚य । चि॒त् । ओक᳚सि । स्वे । वृषा᳚ । स॒मत्॑सु᳚ । दा॒सस्य᳚ । नाम᳚ । चि॒त् ॥
त॒त॒क्षे । सूर्या᳚य । चि॒त् । ओक᳚सि । स्वे । वृषा᳚ । स॒मत्॑सु᳚ । दा॒सस्य᳚ । नाम᳚ । चि॒त् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हेइन्द्र ते तव यद्यदास्वभूतानि पुरु पुरूणि बहूनि उक्था उक्थानिशस्त्रांणसन्ति तदा उर्वरासु सस्योपेतासुभूमिषु निमित्तभूतासु गवे वृष्ट्युदकाय युध्यन् जलप्रतिबन्धकान् संहरन् चकर्थ करोषि भेदनं कुत्रेतिसूर्याय सूर्यस्यस्वेस्वकीयेओकसिस्थाने वृषा वर्षितासन् ततक्षे भेदनं संपादयसि समत्सु संग्रामेषु दासस्य वृष्टिप्रतिबन्धकर्तुरेतन्नामकस्यासुरस्य नामचित् नामापि ततक्षे नाशयसीत्यर्थः ॥ ४ ॥