उ॒त त्ये मा᳚ मारु॒ताश्व᳚स्य॒ शोणा॒ः क्रत्वा᳚मघासो वि॒दथ᳚स्य रा॒तौ ।
स॒हस्रा᳚ मे॒ च्यव᳚तानो॒ ददा᳚न आनू॒कम॒र्यो वपु᳚षे॒ नार्च᳚त् ॥
स॒हस्रा᳚ मे॒ च्यव᳚तानो॒ ददा᳚न आनू॒कम॒र्यो वपु᳚षे॒ नार्च᳚त् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
उ॒त । त्ये । मा॒ । मा॒रु॒त॑अ᳚श्वस्य । शोणाः᳚ । क्रत्वा᳚॑मघासः । वि॒दथ᳚स्य । रा॒तौ ।
स॒हस्रा᳚ । मे॒ । च्यव᳚तानः । ददा᳚नः । आ॒नू॒कम् । अ॒र्यः । वपु᳚षे । न । आ॒र्च॒त् ॥
स॒हस्रा᳚ । मे॒ । च्यव᳚तानः । ददा᳚नः । आ॒नू॒कम् । अ॒र्यः । वपु᳚षे । न । आ॒र्च॒त् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
उत अपिच त्ये येअश्वाः वक्ष्यमाणाः मारुताश्वस्य मरुत्सदृशवेगाश्ववान् मरुताश्वः तदपत्यस्यविदथस्यैतन्नामकस्यराज्ञःशोणाः शोणवर्णाः क्रत्वामघासः क्रतुनाकर्मणाशीघ्रगमनादिलक्षणेनमहनीयाः अश्वाः रातौदानेविनियुक्तामांवहन्तीतिशेषः किंच सहस्रा सहस्राणि अपरिमितानिधानानिअर्यः पूज्यस्य मे च्तुर्थ्यर्थेषष्ठी पूज्याय मह्यंच्यवतानः च्यावयन् ददानः प्रयच्छन् सः आनूकं आभरणंच वपुषे स्वशरीरालंकाराय आर्चत् प्रायच्छत् नेतिचार्थे ॥ १ ॥