प॒पृ॒क्षेण्य᳚मिन्द्र॒ त्वे ह्योजो᳚ नृ॒म्णानि᳚ च नृ॒तमा᳚नो॒ अम᳚र्तः ।
स न॒ एनीं᳚ वसवानो र॒यिं दा॒ः प्रार्यः स्तु᳚षे तुविम॒घस्य॒ दान᳚म् ॥
स न॒ एनीं᳚ वसवानो र॒यिं दा॒ः प्रार्यः स्तु᳚षे तुविम॒घस्य॒ दान᳚म् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
प॒पृ॒क्षेण्य᳚म् । इ॒न्द्र॒ । त्वे इति᳚ । हि । ओजः᳚ । नृ॒म्णानि᳚ । च॒ । नृ॒तमा᳚नः । अम᳚र्तः ।
सः । नः॒ । एनी᳚म् । व॒स॒वा॒नः॒ । र॒यिम् । दाः॒ । प्र । अ॒र्यः । स्तु॒षे॒ । तु॒वि॒॑म॒घस्य᳚ । दान᳚म् ॥
सः । नः॒ । एनी᳚म् । व॒स॒वा॒नः॒ । र॒यिम् । दाः॒ । प्र । अ॒र्यः । स्तु॒षे॒ । तु॒वि॒॑म॒घस्य᳚ । दान᳚म् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हेइन्द्र पपृक्षेण्यं संपर्कार्हं पूज्यंवा ओजोबलंत्वेहि त्वयिखलु त्वदधीनमित्यर्थः नृतमानोनृत्यन्नमर्तोमरणधर्मा सत्वं वसवानः आच्छादयन् स्वतेजसाजगत् नृम्णानि नृमणानि द्रविणानि वक्ष्यमाणरय्यपेक्षयाचशब्दः एनीं एनवर्णां श्वेतवर्णां नोस्मभ्यंरयिंधनंदाः देहि अहंच अर्यईश्वरस्यतुविमघ्रस्य प्रभूतधनस्यचदानंप्रस्तुषे स्तौमि ॥ ६ ॥