यस्मै॒ त्वं सु॒कृते᳚ जातवेद उ लो॒कम᳚ग्ने कृ॒णवः᳚ स्यो॒नम् ।
अ॒श्विनं॒ स पु॒त्रिणं᳚ वी॒रव᳚न्तं॒ गोम᳚न्तं र॒यिं न᳚शते स्व॒स्ति ॥
अ॒श्विनं॒ स पु॒त्रिणं᳚ वी॒रव᳚न्तं॒ गोम᳚न्तं र॒यिं न᳚शते स्व॒स्ति ॥
पदपाठः (Word-by-word)
यस्मै᳚ । त्वम् । सु॒॑कृते᳚ । जा॒त॒॑वे॒दः॒ । ऊं॒ इति᳚ । लो॒कम् । अ॒ग्ने॒ । कृ॒णवः᳚ । स्यो॒नम् ।
अ॒श्विन᳚म् । सः । पु॒त्रिण᳚म् । वी॒र॑व᳚न्तम् । गो॑म᳚न्तम् । र॒यिम् । न॒श॒ते॒ । स्व॒स्ति ॥
अ॒श्विन᳚म् । सः । पु॒त्रिण᳚म् । वी॒र॑व᳚न्तम् । गो॑म᳚न्तम् । र॒यिम् । न॒श॒ते॒ । स्व॒स्ति ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
तस्यामेव पुत्रकामेष्ट्यां यस्मै त्वमित्येषाग्नेः पुत्रवतोऽनुवाक्या । यस्मै त्वं सुकृते जातवेदो यस्त्वा हृदा कीरिणा मन्यमानः । आ. २-१० । इति हि सूत्रितं ॥
हे जातवेदोऽग्ने त्वं यस्मै सुकृते सुकर्मणे यजमानाय । उ इति पूरणः । लोकं स्योनं सुखंकरं कृणवः । अकरोः । यद्वा । लोकमालोकेन स्योनं क्रुणवः । अनुग्रहेण कुर्वित्यर्थः । स यजमानोऽश्विनं बह्वश्वोपेतं पुत्रिणं बहुपुत्रोपेतं वीरवन्तं वीरैर्वीर्येण वोपेतं गोमन्तं रयिं धनं नशते । प्राप्नोति । स्वस्त्यविनश्वरं ॥ ११ ॥