इ॒मे यामा᳚सस्त्व॒द्रिग᳚भूव॒न्वस᳚वे वा॒ तदिदागो᳚ अवाचि ।
नाहा॒यम॒ग्निर॒भिश᳚स्तये नो॒ न रीष᳚ते वावृधा॒नः परा᳚ दात् ॥
नाहा॒यम॒ग्निर॒भिश᳚स्तये नो॒ न रीष᳚ते वावृधा॒नः परा᳚ दात् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
इ॒मे । यामा᳚सः । त्व॒द्रिक् । अ॒भू॒व॒न् । वस᳚वे । वा॒ । तत् । इत् । आगः᳚ । अ॒वा॒चि॒ ।
न । अह᳚ । अ॒यम् । अ॒ग्निः । अ॒भि॑श᳚स्तये । नः॒ । न । रिष᳚ते । व॒वृ॒धा॒नः । परा᳚ । दा॒त् ॥
न । अह᳚ । अ॒यम् । अ॒ग्निः । अ॒भि॑श᳚स्तये । नः॒ । न । रिष᳚ते । व॒वृ॒धा॒नः । परा᳚ । दा॒त् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
इम यमासो गन्तारः स्तोमास्त्वद्रिक् त्वदभिमुखा अभूवन् । भवन्ति । वा अथवा वसवे वासकाय तदागोऽपराधमाशासनरूपमवाचि । उक्तवानहमग्निम् । इदं देहीति याचनमेवापराधः । इदिति पूरणः । यद्वा । तदिदं वक्ष्यमाणं शत्रुभिः कृतमागोऽवाचि । किञ्चायमग्निर्वृधानः स्तुत्या वर्धमानः सन् नाह नैवाभिशस्तये निन्दकाय नोऽस्मान् परा दात् । परादद्यात् । तथा रिषते हिंसकाय नैव परा दात् ॥ १२ ॥