तव᳚ श्रि॒या सु॒दृशो᳚ देव दे॒वाः पु॒रू दधा᳚ना अ॒मृतं᳚ सपन्त ।
होता᳚रम॒ग्निं मनु᳚षो॒ नि षे᳚दुर्दश॒स्यन्त᳚ उ॒शिज॒ः शंस᳚मा॒योः ॥
होता᳚रम॒ग्निं मनु᳚षो॒ नि षे᳚दुर्दश॒स्यन्त᳚ उ॒शिज॒ः शंस᳚मा॒योः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
तव᳚ । श्रि॒या । सु॒॑दृशः᳚ । दे॒व॒ । दे॒वाः । पु॒रु । दधा᳚नाः । अ॒मृत᳚म् । स॒प॒न्त॒ ।
होता᳚रम् । अ॒ग्निम् । मनु᳚षः । नि । से॒दुः॒ । द॒श॒स्यन्तः᳚ । उ॒शिजः᳚ । शंस᳚म् । आ॒योः ॥
होता᳚रम् । अ॒ग्निम् । मनु᳚षः । नि । से॒दुः॒ । द॒श॒स्यन्तः᳚ । उ॒शिजः᳚ । शंस᳚म् । आ॒योः ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे देवाग्ने सुदृशस्तव श्रिया समृद्ध्या देवा इन्द्रादयः पुर्वत्यधिकं दधानास्त्वयि प्रीतिं धारयन्तोऽमृतं सपन्त । स्पृशन्ति । होतारं होमनिश्पादकमग्निं मनुषो मनुष्या निशेदुः । परिचरन्त्युत्विजः । किं कुर्वन्तः । दशस्यन्तो हविर्वितरन्तः शंसं फलमुशिजः कामयमानस्यायोर्मनुष्यस्य यजमानस्यार्थं ॥ ४ ॥