मा॒तुष्प॒दे प᳚र॒मे शु॒क्र आ॒योर्वि᳚प॒न्यवो᳚ रास्पि॒रासो᳚ अग्मन् ।
सु॒शेव्यं॒ नम᳚सा रा॒तह᳚व्या॒ः शिशुं᳚ मृजन्त्या॒यवो॒ न वा॒से ॥
सु॒शेव्यं॒ नम᳚सा रा॒तह᳚व्या॒ः शिशुं᳚ मृजन्त्या॒यवो॒ न वा॒से ॥
पदपाठः (Word-by-word)
मा॒तुः । प॒दे । प॒र॒मे । शु॒क्रे । आ॒योः । वि॒प॒न्यवः᳚ । रा॒स्पि॒रासः᳚ । अ॒ग्म॒न् ।
सु॒॑शेव्य᳚म् । नम᳚सा । रा॒त॑ह᳚व्याः । शिशु᳚म् । मृ॒ज॒न्ति॒ । आ॒यवः᳚ । न । वा॒से ॥
सु॒॑शेव्य᳚म् । नम᳚सा । रा॒त॑ह᳚व्याः । शिशु᳚म् । मृ॒ज॒न्ति॒ । आ॒यवः᳚ । न । वा॒से ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
आयोर्मनुष्यस्ययजमानस्य विपन्यवः स्तोतृनामैतत् स्तोतारोहोत्रादयोरास्पिरासः राधनंहविर्लक्षणं तत्स्पृशन्तिरास्पाजुह्वादयः तद्वान् रास्पी तद्वन्तोरास्पिराः उक्तविधाऋत्विजोमातुर्निर्मातुः पृथिव्याः शुक्रे दीप्ते परमे पदेउत्तरवेद्यांस्थितमग्मन् अगमन् व्रजन्ते तदर्थं सुशेव्यं सुखायहितं शिशुं उत्पन्नमात्रं वासे वासाय नमसा स्तोत्रेण रातहव्याः दत्तह्वयाः हविष्काइत्यर्थः तादृशास्तेमृजन्तिसंमार्जयन्ति तत्रदृष्टान्तः-आयवोन लैकिकामनुष्याइव तेयथाशिशुंवासायमृजन्तितद्वत् ॥ १४ ॥