वेत्यग्रु॒र्जनि᳚वा॒न्वा अति॒ स्पृधः᳚ समर्य॒ता मन᳚सा॒ सूर्य᳚ः क॒विः ।
घ्रं॒सं रक्ष᳚न्तं॒ परि᳚ वि॒श्वतो॒ गय᳚म॒स्माकं॒ शर्म᳚ वनव॒त्स्वाव᳚सुः ॥
घ्रं॒सं रक्ष᳚न्तं॒ परि᳚ वि॒श्वतो॒ गय᳚म॒स्माकं॒ शर्म᳚ वनव॒त्स्वाव᳚सुः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
वेति᳚ । अग्रुः᳚ । जनि᳚॑वान् । वै । अति᳚ । स्पृधः᳚ । स॒॑म॒र्य॒ता । मन᳚सा । सूर्यः᳚ । क॒विः ।
घ्रं॒सम् । रक्ष᳚न्तम् । परि᳚ । वि॒श्वतः᳚ । गय᳚म् । अ॒स्माक᳚म् । शर्म᳚ । व॒न॒व॒त् । स्व॑व᳚सुः ॥
घ्रं॒सम् । रक्ष᳚न्तम् । परि᳚ । वि॒श्वतः᳚ । गय᳚म् । अ॒स्माक᳚म् । शर्म᳚ । व॒न॒व॒त् । स्व॑व᳚सुः ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
इयंसौरी सूर्योदेवः अग्रुरग्रगामी जनिवान्वै जन्मवान् जायावान्वा उषाह्यस्यजायावाइतिप्रसिद्धौ कविः क्रान्तदर्शी समर्यता समरमिच्छता मनसास्पृधः संग्रामान् अतिवेति अतिगच्छति मंदेहानसुरान्योद्धुं घ्रंसं दीप्तं गयं गृहंअंतरिक्षंवा विश्वतः सर्वतोरक्षन्तंपरिचरेमेतिशेषः सदेवोस्माकं शर्म सुखं परि सम्यक् वनवत् दद्यात् स्वावसुः स्वायत्तधनः सन् ॥ ७ ॥