क ईं᳚ स्तव॒त्कः पृ᳚णा॒त्को य᳚जाते॒ यदु॒ग्रमिन्म॒घवा᳚ वि॒श्वहावे᳚त् ।
पादा᳚विव प्र॒हर᳚न्न॒न्यम᳚न्यं कृ॒णोति॒ पूर्व॒मप᳚रं॒ शची᳚भिः ॥
पादा᳚विव प्र॒हर᳚न्न॒न्यम᳚न्यं कृ॒णोति॒ पूर्व॒मप᳚रं॒ शची᳚भिः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
कः । ई॒म् । स्त॒व॒त् । कः । पृ॒णा॒त् । कः । य॒जा॒ते॒ । यत् । उ॒ग्रम् । इत् । म॒घ॑वा᳚ । वि॒श्वहा᳚ । अवे᳚त् ।
पादौ᳚॑इव । प्र॒॑हर᳚न् । अ॒न्यम्॑अ᳚न्यम् । कृ॒णोति᳚ । पूर्व᳚म् । अप᳚रम् । शची᳚भिः ॥
पादौ᳚॑इव । प्र॒॑हर᳚न् । अ॒न्यम्॑अ᳚न्यम् । कृ॒णोति᳚ । पूर्व᳚म् । अप᳚रम् । शची᳚भिः ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
कःस्तोता ईमेनमिन्द्रंस्तवत् स्तुयात् स्तोतुंशक्नुयात् कोवापृणात् एनंप्रीणयेत् कश्चयजाते एनंहविर्भिर्यजेत यद्यस्मात् अयंमघवाधन- वानिन्द्रःउग्रमित् उद्गूर्णमेव विश्वहासर्वदाअवेत् आत्मानंवेत्तिजानातिसर्वदाउग्रएवभवति तस्मात्कारणात् नकोप्येनंस्तोतुंप्रीणयितुं- यष्टुंवाशक्नोतीतिभावः इतोपिस्तुत्यादेरविषयइत्याह—यस्मादयमिन्द्रःशचीभिरात्मीयाभिःप्रज्ञाभिःपूर्वंप्रथमभाविनंसन्तं स्तोतारंअपरं- पश्चाद्भाविनंचअन्यमन्यंपरस्परव्यतिहारेणकृणोतिकरोति यःप्रथमभावी मुख्यस्तोतातंजघन्यंकरोति यश्चजघन्यः स्तोतातंमुख्यंकरोति तत्रदृष्टान्तः—प्रहरन् पादाविवपादौप्रहरन् मार्गेप्रक्षिपन् पुरुषःपूर्वंपादमपरंकरोति अपरंचपूर्वंतद्वत् अतोपिकारणात् इन्द्रःस्तुत्यादेरवि- षयइतिभावः एतदादिकेनपंचर्चेनइन्द्रस्यातिस्वातंत्र्यंप्रतिपाद्यते ॥ १५ ॥