इ॒षा म᳚न्द॒स्वादु॒ ते॑रं॒ वरा᳚य म॒न्यवे᳚ ।
भुव᳚त्त इन्द्र॒ शं हृ॒दे ॥
भुव᳚त्त इन्द्र॒ शं हृ॒दे ॥
पदपाठः (Word-by-word)
इ॒षा । म॒न्द॒स्व॒ । आत् । ऊं॒ इति᳚ । ते॒ । अर᳚म् । वरा᳚य । म॒न्यवे᳚ ।
भुव᳚त् । ते॒ । इ॒न्द्र॒ । शम् । हृ॒दे ॥
भुव᳚त् । ते॒ । इ॒न्द्र॒ । शम् । हृ॒दे ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे इन्द्र इषा सोमलक्षणेनान्नेन मन्दस्य मोदस्व हष्टोभव । उइत्यवधारणे । आदनन्तरमेव ते तव वराय शत्रुनिवारकाय मन्यवे क्रोधाय ससोमः अरमलं पर्याप्तोभवतु क्रोधशमने समर्थोभवतु । यद्वा सोमं पिबति तदा मन्युं त्यजतीत्यर्थः । किंच ते तव हृदे हृदये ससोमः शं शंकरः सुखकरो- भुवत् भवतु ॥ ३ ॥ तृतीये पर्याये आत्वशत्रवित्यनुरूपस्तृचः । सूत्रितंच-आत्वेतानिषीदतात्वशत्रवागहीति ।