ति॒ग्ममेको᳚ बिभर्ति॒ हस्त॒ आयु᳚धं॒ शुचि᳚रु॒ग्रो जला᳚षभेषजः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
ति॒ग्मम् । एकः᳚ । बि॒भ॒र्ति॒ । हस्ते᳚ । आयु᳚धम् । शुचिः᳚ । उ॒ग्रः । जला᳚ष॑भेषजः ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
अत्र जलाषभेषजइत्यनेन रुद्रोभिधीयते शुचिः शुच दीप्तौ सर्वतः स्वतेजसा दीप्यमानः यद्वा शुच शोके शत्रूणां शोचयिता दुःखयिता अतएव उग्रः उद्रूर्णबलः जलाषभेषजः रोगापनयनेन सुखकरभैषज्यवान् यद्वा स्तोतृणाम् । दुःखरूपसंसारोच्छेदेन सुखकारिभिषग्रूपः । प्रथमोदैव्योभिषगित्यादि- श्रुतिभिरस्यभिषक्त्वंश्रूयते । तादृशएकोरुद्रः तिग्मं तीक्ष्णधारं आयुधं आयुध्यति सम्प्रहरति शत्रूननेनेति आयुधं पिनाकः तं स्वकीये हस्ते बिभर्ति । ॥ ५ ॥