तु॒वि॒क्षं ते॒ सुकृ᳚तं सू॒मयं॒ धनु᳚ः सा॒धुर्बु॒न्दो हि᳚र॒ण्ययः᳚ ।
उ॒भा ते᳚ बा॒हू रण्या॒ सुसं᳚स्कृत ऋदू॒पे चि᳚दृदू॒वृधा᳚ ॥
उ॒भा ते᳚ बा॒हू रण्या॒ सुसं᳚स्कृत ऋदू॒पे चि᳚दृदू॒वृधा᳚ ॥
पदपाठः (Word-by-word)
तु॒वि॒॑क्षम् । ते॒ । सु॑कृ᳚तम् । सु॒॑मय᳚म् । धनुः᳚ । सा॒धुः । बु॒न्दः । हि॒र॒ण्ययः᳚ ।
उ॒भा । ते॒ । बा॒हू इति᳚ । रण्या᳚ । सु॑सं᳚स्कृता । ऋ॒दु॒॑पे । चि॒त् । ऋ॒दु॒॑वृधा᳚ ॥
उ॒भा । ते॒ । बा॒हू इति᳚ । रण्या᳚ । सु॑सं᳚स्कृता । ऋ॒दु॒॑पे । चि॒त् । ऋ॒दु॒॑वृधा᳚ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
एषा निरुक्ते एकमपि पदं विहाय यास्केन व्याख्याता तदेवलिख्यते-तुविक्षं बहुविक्षेपं महाविक्षेपं वा ते सुकृतं सूमयं सुसुखं धनुः साधयिता ते बुन्दोहिरण्मयः उभौ ते बाहू रण्यौ रमणीयौ संग्राम्यौ वर्दूपे अर्दनपातिनौ गमनपातिनौमर्मण्यर्दनवेधिनौ गमनवेधिनौ वेति ॥ ११ ॥
पुरोळशंनइति दशर्चमष्टमं सूक्तं काण्वस्य कुरुसुतेरार्षं आद्यानवगायत्र्योदशमी बृहती इन्द्रोदेवता । तथाचानुक्रान्तं-पुरोळाशं दशबृहत्यन्तमिति । सूक्तविनियोगोलैंङ्गिकः । महाव्रते निष्केवल्ये गायत्रतृचाशीतौ आद्यास्तिस्रऋचः । तथाच सूत्रितं-पुरोळाशंनोअन्धसइति तिस्रइति ।