न त्वा᳚ बृ॒हन्तो॒ अद्र᳚यो॒ वर᳚न्त इन्द्र वी॒ळवः᳚ ।
यद्दित्स᳚सि स्तुव॒ते माव᳚ते॒ वसु॒ नकि॒ष्टदा मि᳚नाति ते ॥
यद्दित्स᳚सि स्तुव॒ते माव᳚ते॒ वसु॒ नकि॒ष्टदा मि᳚नाति ते ॥
पदपाठः (Word-by-word)
न । त्वा॒ । बृ॒हन्तः᳚ । अद्र᳚यः । वर᳚न्ते । इ॒न्द्र॒ । वी॒ळवः᳚ ।
यत् । दित्स᳚सि । स्तु॒व॒ते । मा॑व᳚ते । वसु᳚ । नकिः᳚ । तत् । आ । मि॒ना॒ति॒ । ते॒ ॥
यत् । दित्स᳚सि । स्तु॒व॒ते । मा॑व᳚ते । वसु᳚ । नकिः᳚ । तत् । आ । मि॒ना॒ति॒ । ते॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे इन्द्र बृहन्तो बलेन महान्तः अतएव वीळवः सर्वतोदृढाअपि अद्रयः पर्वताः त्वा त्वां नवरन्ते बलेन ननिवारयन्ति । अनिवारणमेवोत्तरार्धेन विवृणोति स्तुवते त्वद्विषयं स्तोत्रं कुर्वते मावते मत्सदृशायमादृशाय स्तोत्रे यद्वसु यद्धनं दित्स्सि त्वं तद्दातुमिच्छसि ते तव देयं तद्धनं नकिर्न- कश्चिदामिनाति आभिमुख्येन हिनस्ति । मीञ् हिंसायाम् । मीनातेर्निगमेइति ह्रस्वः । मावते युष्मदस्मड्भ्यां सादृश्यउपसंख्यानमिति वतुप् ॥ ३ ॥