प्र हि रि᳚रि॒क्ष ओज᳚सा दि॒वो अन्ते᳚भ्य॒स्परि᳚ ।
न त्वा᳚ विव्याच॒ रज᳚ इन्द्र॒ पार्थि᳚व॒मनु᳚ स्व॒धां व᳚वक्षिथ ॥
न त्वा᳚ विव्याच॒ रज᳚ इन्द्र॒ पार्थि᳚व॒मनु᳚ स्व॒धां व᳚वक्षिथ ॥
पदपाठः (Word-by-word)
प्र । हि । रि॒रि॒क्षे । ओज᳚सा । दि॒वः । अन्ते᳚भ्यः । परि᳚ ।
न । त्वा॒ । वि॒व्या॒च॒ । रजः᳚ । इ॒न्द्र॒ । पार्थि᳚वम् । अनु᳚ । स्व॒धाम् । व॒व॒क्षि॒थ॒ ॥
न । त्वा॒ । वि॒व्या॒च॒ । रजः᳚ । इ॒न्द्र॒ । पार्थि᳚वम् । अनु᳚ । स्व॒धाम् । व॒व॒क्षि॒थ॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे इन्द्र दिवोद्युलोकस्य पर्यंतेभ्यः ओजसा हिरवधारणे स्वबलेनैव प्ररिरिक्षे प्रकर्षेणातिरिक्तोभवसि रिचेर्लेटिबहुलंछन्दसीतिश्लुः । प्रत्ययस्वरः । किंच हे इन्द्र पार्थिवं पृथिव्यां भवो रजोलोकः त्वा त्वां महता स्वशरीरेण नविव्याच नव्याप्नोति द्यावापृथिवीभ्यामपि स्वतः सत्वं बलेन समर्थो- भवसीत्यर्थः । एवंभूतःसन् अस्माकं स्वधामन्नमुदकंवा नु ववक्षिथ अनुवोढुमिच्छ । वहेः सन्नंतस्य छान्दसेलिटिरूपं मंत्रत्वादामभावः ॥ ५ ॥