हे स्तोतारोवोयुष्माकं श्रुताय स्तुतीनां श्रवणाय रक्षणायच धृषच्छत्रून् धृषन्तं सुशिप्रं सुहनुमिन्द्रं प्रति हुवे ह्वयामि । तूर्णाशं न यथा घर्मेभितप्तःपु- मान् तूर्णाशमुदकम् । तथा चयास्कःतूर्णाशमुदकंभवति तूर्णमश्नुतेति । गिरेरधि मेघं प्रति ह्वयति । पर्वतः गिरिरिति मेघनामसुपाठात् तद्वदित्यर्थः । किमर्थं ऊतये रक्षणाय ॥ ४ ॥