स हि क्षये᳚ण॒ क्षम्य᳚स्य॒ जन्म᳚न॒ः साम्रा᳚ज्येन दि॒व्यस्य॒ चेत᳚ति ।
अव॒न्नव᳚न्ती॒रुप᳚ नो॒ दुर᳚श्चरानमी॒वो रु᳚द्र॒ जासु᳚ नो भव ॥
अव॒न्नव᳚न्ती॒रुप᳚ नो॒ दुर᳚श्चरानमी॒वो रु᳚द्र॒ जासु᳚ नो भव ॥
पदपाठः (Word-by-word)
सः । हि । क्षये᳚ण । क्षम्य᳚स्य । जन्म᳚नः । साम्॑रा᳚ज्येन । दि॒व्यस्य᳚ । चेत᳚ति ।
अव᳚न् । अव᳚न्तीः । उप᳚ । नः॒ । दुरः᳚ । च॒र॒ । अ॒न॒मी॒वः । रु॒द्र॒ । जासु᳚ । नः॒ । भ॒व॒ ॥
अव᳚न् । अव᳚न्तीः । उप᳚ । नः॒ । दुरः᳚ । च॒र॒ । अ॒न॒मी॒वः । रु॒द्र॒ । जासु᳚ । नः॒ । भ॒व॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
सहि सखलु रुद्रोदेवः क्षम्यस्य क्षमायां पृथिव्यां भवः तस्य जन्मनोजनस्य क्षयेणैश्वर्येण चेतति प्रज्ञायते दिव्यस्य जनस्यच साम्राज्येनैश्व- र्येण प्रज्ञायते । शेषः प्रत्यक्षकृतः हे रुद्रदेव त्वंच अवन्तीः त्वां स्तोत्रैस्तर्पयन्तीः नोस्मदीयाः प्रजाः अवन् पालयन् दुरोदुर्याणि अस्मदी- यानि गृहाणि उपचर उपगच्छ किंच त्वं नोस्मदीयासु प्रजासु अनमीवः अमीवारोगाः तानकुर्वन् भव ॥ २ ॥