उ॒षो न जा॒रः पृ॒थु पाजो᳚ अश्रे॒द्दवि᳚द्युत॒द्दीद्य॒च्छोशु᳚चानः ।
वृषा॒ हरि॒ः शुचि॒रा भा᳚ति भा॒सा धियो᳚ हिन्वा॒न उ᳚श॒तीर᳚जीगः ॥
वृषा॒ हरि॒ः शुचि॒रा भा᳚ति भा॒सा धियो᳚ हिन्वा॒न उ᳚श॒तीर᳚जीगः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
उ॒षः । न । जा॒रः । पृ॒थु । पाजः᳚ । अ॒श्रे॒त् । दवि᳚द्युतत् । दीद्य᳚त् । शोशु᳚चानः ।
वृषा᳚ । हरिः᳚ । शुचिः᳚ । आ । भा॒ति॒ । भा॒सा । धियः᳚ । हि॒न्वा॒नः । उ॒श॒तीः । अ॒जी॒ग॒रिति᳚ ॥
वृषा᳚ । हरिः᳚ । शुचिः᳚ । आ । भा॒ति॒ । भा॒सा । धियः᳚ । हि॒न्वा॒नः । उ॒श॒तीः । अ॒जी॒ग॒रिति᳚ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
अग्निः उषोन जारः उषसोजारः सूर्यः तद्वत् पृथु विस्तीर्णं पाजस्तेजः अश्रेत् श्रयति । किं च दविद्युतत् दीद्यत शोशुचानइति त्रयोपिशब्दा यद्यपि दीप्तिकर्माणः तथापि दीप्तेर्भूयस्त्वज्ञा पनाय प्रयुक्ताइति न पुनरुक्तिः अत्यन्तं दीप्यमानइत्यर्थः । वृषा कामानां वर्षिता इरिर्हवि- षा प्रेरकः शुचिः शुद्धिकृदग्निः धियः कर्माणि हिन्वानः प्रेरयन् भासा दीप्त्या आभाति प्रकाशते । अपि च उशतीः कामयमानाः अजीगः जागरयति तमसा तिरोहिताः प्रजाः उद्गिरतिवा ॥ १ ॥