सप्तमं मण्डलम् - सूक्तम् 36

9 ऋचः

ऋषिः: वसिष्ठः देवता: विश्वेदेवाः छन्दः: त्रिष्टुप्

सूक्तम् 7.36 - सम्पूर्णम्

1 / 9
ऋक्: 7.36.1
0:00 0:00
▶ सर्वाणि ऋक्कानि (9)
7.36.1
प्र ब्रह्मै᳚तु॒ सद᳚नादृ॒तस्य॒ वि र॒श्मिभि᳚ः ससृजे॒ सूर्यो॒ गाः ।
वि सानु᳚ना पृथि॒वी स᳚स्र उ॒र्वी पृ॒थु प्रती᳚क॒मध्येधे᳚ अ॒ग्निः ॥
▶ पदपाठः (Word-by-word)
प्र । ब्रह्म᳚ । ए॒तु॒ । सद᳚नात् । ऋ॒तस्य᳚ । वि । र॒श्मि॑भिः᳚ । स॒सृ॒जे॒ । सूर्यः᳚ । गाः ।
वि । सानु᳚ना । पृ॒थि॒वी । स॒स्रे॒ । उ॒र्वी । पृ॒थु । प्रती᳚कम् । अधि᳚ । आ । ई॒धे॒ । अ॒ग्निः ॥
▶ सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)

यस्य निःश्वसितंवेदा योवेदेभ्योखिलंजगत् । निर्ममे तमहं वंदे विद्यातीर्थमहेश्वरम् ॥ १ ॥

अथ पंचमाष्टके चतुर्थोध्यायआरभ्यते तत्र षडनुवाकात्मकस्य वासिष्ठस्य सप्तममंडलस्य तृतीयेनुवाके द्वाविंशतिसूक्तानि तत्र प्रब्रह्मेतिनवर्चं तृतीयं सूक्तं वसिष्ठस्यार्षं त्रैष्टुभं पूर्ववद्वैश्वदेवं अनुक्रान्तंच-प्रब्रह्मनवेति । विनियोगोलैंगिकः ।

ऋतस्य यज्ञस्य सदनात् स्थानात् देवयजनदेशात् ब्रह्म स्तोत्रं स्तुत्यान् सूर्यादीन् प्रैतु प्रकर्षेण गच्छतु । किं तत् ब्रह्मेति तदाह सूर्यः सर्व- स्य प्रेरकः शोभनवीर्योवा देवः रश्मिभिरात्मीयैः किरणैः गाः अपोवृष्ट्युदकानि विससृजे विसृजति विमुंचति प्रवर्षति । श्रूयतेहि-याभि- रादित्यस्तपति रश्मिभिस्ताभिः पर्जन्योवर्षतीति । स्मृतिश्चभवति-आदित्याज्जायतेवृष्टिर्वृष्टेरन्नंततःप्रजाइति । अतईदृशं माहात्म्यं सूर्यस्यैव विद्यते नान्यस्य चिदित्यनेन पादेन सूर्यः स्तूयते । अपिच पृथिवी प्रथिताभूमिः सानुना समुच्छ्रितेन पर्वतादिना उर्वी विस्तीर्णा सती विसस्रे विसरति व्याप्नोति तथा अग्निः पृथु विस्तीर्णं प्रतीकं पृथिव्या अवयवं देवयजनलक्षणं स्थानमधि अधिपरी अनर्थकाविति अधेः कर्मप्रवचनीयसंज्ञायां कर्मप्रवचनीययुक्तइतिसप्तम्यर्थे द्वितीया ईदृशे स्थाने आईधे आदीप्यते ॥ १ ॥

7.36.2
इ॒मां वां᳚ मित्रावरुणा सुवृ॒क्तिमिषं॒ न कृ᳚ण्वे असुरा॒ नवी᳚यः ।
इ॒नो वा᳚म॒न्यः प᳚द॒वीरद᳚ब्धो॒ जनं᳚ च मि॒त्रो य᳚तति ब्रुवा॒णः ॥
▶ पदपाठः (Word-by-word)
इ॒माम् । वा॒म् । मि॒त्रा॒व॒रु॒णा॒ । सु॒॑वृ॒क्तिम् । इष᳚म् । न । कृ॒ण्वे॒ । अ॒सु॒रा॒ । नवी᳚यः ।
इ॒नः । वा॒म् । अ॒न्यः । प॒द॒॑वीः । अद᳚ब्धः । जन᳚म् । च॒ । मि॒त्रः । य॒त॒ति॒ । ब्रु॒वा॒णः ॥
▶ सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)

हे असुरा असुरौ बलवन्तौ हे मित्रावरुणा मित्रावरुणौ वां युवाभ्यां इषं न हवीरूपमन्नमिव नवीयो नवीयसीं इमामस्मदीयां पुरोवर्तिनीं सुवृक्तिं स्तुतिं कृण्वे अहं स्तोता करोमि । युवयोरन्यः अन्यतरः इनः प्रभुः अदब्धः शत्रुभिरहिंसितोवरुणः पदवीः पदस्य स्थानस्य प्रजनयिता वरुणोहि धर्माधर्मयोर्धरयितेति पदवीरित्युच्यते । ब्रुवाणः अस्माभिः स्तूयमानो मित्रश्च जनं सर्वं प्राणिजातं यतति यातयति प्रवर्तयति । तथाच श्रूयते-मित्रोजनान्यातयतिब्रुवाणइति ॥ २ ॥

7.36.3
आ वात᳚स्य॒ ध्रज᳚तो रन्त इ॒त्या अपी᳚पयन्त धे॒नवो॒ न सूदा᳚ः ।
म॒हो दि॒वः सद᳚ने॒ जाय᳚मा॒नो॑चि᳚क्रदद्वृष॒भः सस्मि॒न्नूध᳚न् ॥
▶ पदपाठः (Word-by-word)
आ । वात᳚स्य । ध्रज᳚तः । र॒न्ते॒ । इ॒त्याः । अपी᳚पयन्त । धे॒नवः᳚ । न । सूदाः᳚ ।
म॒हः । दि॒वः । सद᳚ने । जाय᳚मानः । अचि᳚क्रदत् । वृ॒ष॒भः । सस्मि᳚न् । ऊध᳚न् ॥
▶ सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)

ध्रजतो गच्छतो वातस्य वायोः इत्याः गतयः आरन्ते अभितोरमन्ते तथा सूदाः सूदप्रेरणे इतिधातुः क्षीरस्य प्रेरयित्र्यः धेनवो न नेतिचा- र्थे गावश्च अपीपयन्त प्यायन्ते एधन्ते । अपि च महो महतः दिवो द्योतमानस्यादित्यस्य सदने स्थानेन्तरिक्षे जायमानः उत्पद्यमानः वृषभोवर्षणशीलः पर्जन्यः सस्मिन् ऊधन् सस्मिन्नन्तरिक्षे अचिक्रदत् ॥ ३ ॥

7.36.4
गि॒रा य ए॒ता यु॒नज॒द्धरी᳚ त॒ इन्द्र᳚ प्रि॒या सु॒रथा᳚ शूर धा॒यू ।
प्र यो म॒न्युं रिरि᳚क्षतो मि॒नात्या सु॒क्रतु᳚मर्य॒मणं᳚ ववृत्याम् ॥
▶ पदपाठः (Word-by-word)
गि॒रा । यः । ए॒ता । यु॒नज᳚त् । हरी॒ इति᳚ । ते॒ । इन्द्र᳚ । प्रि॒या । सु॒॑रथा᳚ । शू॒र॒ । धा॒यू इति᳚ ।
प्र । यः । म॒न्युम् । रिरि᳚क्षतः । मि॒नाति᳚ । आ । सु॒॑क्रतु᳚म् । अ॒र्य॒मण᳚म् । व॒वृ॒त्या॒म् ॥
▶ सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)

अस्याः पूर्वोर्धर्च इन्द्रस्तुतिः । अपरोर्यम्णः स्तुतिः । हे शूर विक्रान्तेन्द्र तव प्रिया प्रियौ सुरथा सुष्ठुरंहणौ धायू धारकौ एता एतौ हरी त्वदीयावश्वौ योजनः गिरास्तुतिरूपयावाचा युनजत् रथे युंज्यात् हे इन्द्र त्वमस्य यागमायाहीति शेषः योर्यमा रिरिक्षतः हिंसितुमिच्छ- तः शत्रोः संबन्धिनं मन्युं कोपं प्रमिनाति प्रकर्षेण हिनस्ति सुक्रतुं शोभनकर्माणं अर्यमणं आववृत्यां स्तुत्या आवर्तयामि ॥ ४ ॥

7.36.5 समानपद
यज᳚न्ते अस्य स॒ख्यं वय᳚श्च नम॒स्विन॒ः स्व ऋ॒तस्य॒ धाम᳚न् ।
वि पृक्षो᳚ बाबधे॒ नृभि॒ः स्तवा᳚न इ॒दं नमो᳚ रु॒द्राय॒ प्रेष्ठ᳚म् ॥
▶ पदपाठः (Word-by-word)
यज᳚न्ते । अ॒स्य॒ । स॒ख्यम् । वयः᳚ । च॒ । न॒म॒स्विनः᳚ । स्वे । ऋ॒तस्य᳚ । धाम᳚न् ।
वि । पृक्षः᳚ । बा॒ब॒धे॒ । नृ॑भिः᳚ । स्तवा᳚नः । इ॒दम् । नमः᳚ । रु॒द्राय᳚ । प्रेष्ठ᳚म् ॥
▶ सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)

अनया रुद्रः स्तूयते नमस्विनः हविर्लक्षणान्नवन्तः स्वे स्वकीये ऋतस्य यज्ञस्य धामन् धामनि स्थाने स्वकीययज्ञगृहे स्थिताइत्यर्थः वय- श्च गन्तारः कर्माणि कुर्वाणाः यजमानाः अस्य रुद्रस्य सख्यं सखित्वमुद्दिश्य यजन्ते पूजयन्तु नृभिः नेतृभिः स्तवानः स्तूयमानोरुद्रः पृक्षोन्नं स्तोतृषु विबाबधे विबध्नाति ददातीत्यर्थः प्रेष्ठं रुद्रस्य प्रियतमं इदं नमस्तस्मै रुद्राय मया क्रियते ॥ ५ ॥

7.36.6 समानपद
आ यत्सा॒कं य॒शसो᳚ वावशा॒नाः सर᳚स्वती स॒प्तथी॒ सिन्धु᳚माता ।
याः सु॒ष्वय᳚न्त सु॒दुघा᳚ः सुधा॒रा अ॒भि स्वेन॒ पय᳚सा॒ पीप्या᳚नाः ॥
▶ पदपाठः (Word-by-word)
आ । यत् । सा॒कम् । य॒शसः᳚ । वा॒व॒शा॒नाः । सर᳚स्वती । स॒प्तथी᳚ । सिन्धु᳚॑माता ।
याः । सु॒स्वय᳚न्त । सु॒॑दुघाः᳚ । सु॒॑धा॒राः । अ॒भि । स्वेन᳚ । पय᳚सा । पीप्या᳚नाः ॥
▶ सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)

यत् यासां गंगादीनां मध्ये सिन्धुमाता अपां मातृभूता सरस्वती एतदाख्यानदी सप्तथी सप्तमी भवति सुदुघाः कामान्दोग्धुं सुशक्याः सुधाराः शोभनधारोपेताश्च नद्यः सुष्वयन्त सुष्वयन्ते गतिकर्मैतत् प्रवहन्ति स्वेन स्वकीयेन पयसोदकेन अभि पीप्यानाः याश्चाभिवर्धयंत्यः यशसोन्नवत्यः वावशाना कामयमानानद्यः साकं युगपदेव आगच्छन्तु आइत्युपसर्गस्य योग्यक्रियाध्याहारः ॥ ६ ॥

7.36.7
उ॒त त्ये नो᳚ म॒रुतो᳚ मन्दसा॒ना धियं᳚ तो॒कं च᳚ वा॒जिनो᳚॑वन्तु ।
मा न॒ः परि᳚ ख्य॒दक्ष᳚रा॒ चर॒न्त्यवी᳚वृध॒न्युज्यं॒ ते र॒यिं नः᳚ ॥
▶ पदपाठः (Word-by-word)
उ॒त । त्ये । नः॒ । म॒रुतः᳚ । म॒न्द॒सा॒नाः । धिय᳚म् । तो॒कम् । च॒ । वा॒जिनः᳚ । अ॒व॒न्तु॒ ।
मा । नः॒ । परि᳚ । ख्य॒त् । अक्ष᳚रा । चर᳚न्ती । अवी᳚वृधन् । युज्य᳚म् । ते । र॒यिम् । नः॒ ॥
▶ सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)

उतापिच मन्दसानाः मोदमानाः वाजिनोवेगवन्तः त्ये ते मरुतो नोस्मदीयं धियं यज्ञाख्यं कर्म तोकं च अस्मदीयं पुत्रं च अवन्तु रक्षन्तु । अक्षरा व्याप्ता चरन्ती वाग्देवता च युज्यं नोस्मान्परित्यत्त्का अरमव्द्यतिरिक्तानन्यान् माख्यत् माद्राक्षीत् । ते पूर्वोक्तामरुतो वाक्च युक्तमपि नोस्मदीयं रयिं धनं अवीवृधन् वर्धयन्तु ॥ ७ ॥

7.36.8
प्र वो᳚ म॒हीम॒रम᳚तिं कृणुध्वं॒ प्र पू॒षणं᳚ विद॒थ्यं१॒᳚ न वी॒रम् ।
भगं᳚ धि॒यो᳚॑वि॒तारं᳚ नो अ॒स्याः सा॒तौ वाजं᳚ राति॒षाचं॒ पुरं᳚धिम् ॥
▶ पदपाठः (Word-by-word)
प्र । वः॒ । म॒हीम् । अ॒रम᳚तिम् । कृ॒णु॒ध्व॒म् । प्र । पू॒षण᳚म् । वि॒द॒थ्य᳚म् । न । वी॒रम् ।
भग᳚म् । धि॒यः । अ॒वि॒तार᳚म् । नः॒ । अ॒स्याः । सा॒तौ । वाज᳚म् । रा॒ति॒॑साच᳚म् । पुर᳚म्॑धिम् ॥
▶ सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)

हे स्तोतारो वो यूयं अरमतिं उपरतिरहितां महीं महतीं भूमिं प्रकृणुध्वं आह्वयत तथा विदथ्यं यज्ञार्हं वीरं न सर्वेषां प्रेरकं च पूषणं एतन्नामकं देवं प्रकृणुध्वं तथा अस्याधियः नोस्मदीयस्यास्यकर्मणः अवितारं रक्षितारं भगं देवं च आह्वयत अपि च सातौ अस्मदीये यज्ञे युद्धेवा वाजं ऋभूणामन्यतमं देवं आह्वयत कीदृशं वाजं रातिषाचं दानसेचकं पुरंधिं पुराणां धारयितारं ॥ ८ ॥

7.36.9
अच्छा॒यं वो᳚ मरुत॒ः श्लोक᳚ ए॒त्वच्छा॒ विष्णुं᳚ निषिक्त॒पामवो᳚भिः ।
उ॒त प्र॒जायै᳚ गृण॒ते वयो᳚ धुर्यू॒यं पा᳚त स्व॒स्तिभि॒ः सदा᳚ नः ॥
▶ पदपाठः (Word-by-word)
अच्छ᳚ । अ॒यम् । वः॒ । म॒रु॒तः॒ । श्लोकः᳚ । ए॒तु॒ । अच्छ᳚ । विष्णु᳚म् । नि॒सि॒क्त॒॑पाम् । अवः᳚॑भिः ।
उ॒त । प्र॒॑जायै᳚ । गृ॒ण॒ते । वयः᳚ । धुः॒ । यू॒यम् । पा॒त॒ । स्व॒स्ति॑भिः᳚ । सदा᳚ । नः॒ ॥
▶ सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)

हे मरुतो वो युष्मान् अयं श्लोकः अस्मदीयमिदं स्तोत्रं अच्छैतु अभिगच्छतु निषिक्तपां निपिक्तस्य गर्भस्य रक्षितारं यद्वा चमसे निषिक्तानां सोमानां पातारं अवोभिरस्मद्विषयरक्षणैर्युक्तं विष्णुंच अस्मदीयं स्तोत्रमच्छैतु उतापिच मरुतोविष्णुश्च गृणते स्तुवते मह्यं प्रजायै पुत्ररूपां प्रजां वयोन्नंच धुः अधुः दधतु । हे मरुतः हे विष्णो यूयं स्वस्तिभिरविनाशैर्नोस्मान् सदा सर्वदा पात रक्षत ॥ ९ ॥

आवोवाहिष्ठइत्यष्टर्चं चतुर्थं सूक्तं वसिष्ठस्यार्षं त्रैष्टुभं वैश्चदेवं अनुक्रम्यतेच-आवोष्टाविति । विनियोगोलैंगिकः ।