हे पूर्व्याग्ने त्वमेकएव आयुषु मनुष्येषु द्रुत्द्यव आयव इति मनुष्यनामसु पाठात् नोस्माकं वस्वोधनस्य इरज्यसि ईशिषे देवेष्वपि त्वमेकएव वस्व इरज्यसि । अपिच त्वां स्वसेतवः स्वभुतसेतवः परिस्रुतः परिस्रवन्त्यः आपः परियन्ति । परिगच्छन्ति सिद्धमन्यत् ॥ १० ॥

इन्द्राग्नीयुवमिति द्वादशर्चं दशमं सूक्तं नाभाकस्यार्षं द्वितीया षट्पञ्चाशदक्षरा शक्वरी द्वादशीत्रिष्टुप् शिष्टामहापंक्तयः इन्द्राग्नीदेवता । तथाचा- नुक्रान्तम्-इन्द्राग्नीद्वादशैन्द्राग्नंत्रिष्टुबन्तं द्वितीया शक्वरीति । महाव्रते निष्केवल्ये ऊरुभागएव सूक्तम् । तथाचपञ्चमारण्यके सूत्रितम्-ऊरूइन्द्राग्नीयुवं- सुनइति । चातुर्विंशिकेहनि तृतीयसवने मैत्रावरुणो यदि महावालभिदं शंसेत्तदानीं माध्यन्दिने सवने होत्रकाःस्वशस्त्रे आरंभणीयाभ्यऊर्ध्वं नाभा- कतृचावावपेरन् तत्र ताहिमध्यमित्यच्छावाकस्य नाभाकतृचः । सूत्रितञ्च-ताहिमध्यंभराणामित्यच्छावाकइति । चातुर्विंशिकेहनि माध्यन्दिने सव- ने ब्राह्मणाच्छंसिनःपूर्वीष्टइन्द्रेति नाभाकतृचः । सूत्रितञ्च-पूर्वीष्टइन्द्रोपमातयइतिब्राह्मणाच्छंसीति ।