ए॒वा न᳚ इन्द्र॒ वार्य᳚स्य पूर्धि॒ प्र ते᳚ म॒हीं सु᳚म॒तिं वे᳚विदाम ।
इषं᳚ पिन्व म॒घव᳚द्भ्यः सु॒वीरां᳚ यू॒यं पा᳚त स्व॒स्तिभि॒ः सदा᳚ नः ॥
इषं᳚ पिन्व म॒घव᳚द्भ्यः सु॒वीरां᳚ यू॒यं पा᳚त स्व॒स्तिभि॒ः सदा᳚ नः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
ए॒व । नः॒ । इ॒न्द्र॒ । वार्य᳚स्य । पू॒र्धि॒ । प्र । ते॒ । म॒हीम् । सु॒॑म॒तिम् । वे॒वि॒दा॒म॒ ।
इष᳚म् । पि॒न्व॒ । म॒घव᳚त्॑भ्यः । सु॒॑वीरा᳚म् । यू॒यम् । पा॒त॒ । स्व॒स्ति॑भिः᳚ । सदा᳚ । नः॒ ॥
इष᳚म् । पि॒न्व॒ । म॒घव᳚त्॑भ्यः । सु॒॑वीरा᳚म् । यू॒यम् । पा॒त॒ । स्व॒स्ति॑भिः᳚ । सदा᳚ । नः॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे इन्द्र नोस्मान् एव एवं वार्यस्य तृतीयार्थे षष्ठी वरणीयेन धनेन पूर्धि पूरय । ते तव महीं महतीं सुमतिं अनुग्रहबुद्धिं प्रवेविदाम भृशं लभेमहि मघवड्भोस्मभ्यं सुवीरां शोभनपुत्रादियुतां इषमन्नं पिन्व प्रयच्छेत्यर्थः । स्पष्टमन्यत् ॥ ६ ॥
आतेमहइन्द्रेति षळृचमष्टमं सूक्तं वसिष्ठस्यार्षं त्रैष्टुभमैन्द्रं आतइत्यनुक्रान्तम् । महाव्रते निष्केवल्ये इदमादीनि पंचसूक्तानि सूत्रितंच- आतेमहइन्द्रोत्युग्रेति पंचसूक्तानीति ।