नू इ᳚न्द्र रा॒ये वरि᳚वस्कृधी न॒ आ ते॒ मनो᳚ ववृत्याम म॒घाय᳚ ।
गोम॒दश्वा᳚व॒द्रथ᳚व॒द्व्यन्तो᳚ यू॒यं पा᳚त स्व॒स्तिभि॒ः सदा᳚ नः ॥
गोम॒दश्वा᳚व॒द्रथ᳚व॒द्व्यन्तो᳚ यू॒यं पा᳚त स्व॒स्तिभि॒ः सदा᳚ नः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
नु । इ॒न्द्र॒ । रा॒ये । वरि᳚वः । कृ॒धि॒ । नः॒ । आ । ते॒ । मनः᳚ । व॒वृ॒त्या॒म॒ । म॒घाय᳚ ।
गो॑म᳚त् । अश्व᳚॑वत् । रथ᳚॑वत् । व्यन्तः᳚ । यू॒यम् । पा॒त॒ । स्व॒स्ति॑भिः᳚ । सदा᳚ । नः॒ ॥
गो॑म᳚त् । अश्व᳚॑वत् । रथ᳚॑वत् । व्यन्तः᳚ । यू॒यम् । पा॒त॒ । स्व॒स्ति॑भिः᳚ । सदा᳚ । नः॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे इन्द्र नोस्मभ्यं राये धनप्राप्तये नु क्षिप्रं वरिवोधनं वेदः वरिवइति धननामसु पाठात् त्वं कृधि देहि वयं ते तव मनः मघाय मंहनीयाय स्तुत्या आववृत्याम आवर्तयाम । स्पष्टमन्यत् ॥ ५ ॥
ब्रह्माणइन्द्रेति पंचर्चमेकादशं सूक्तं वसिष्ठस्यार्षं त्रैष्टुभमैन्द्रं ब्रह्माणइत्यनुक्रान्तं महाव्रते निष्केवल्ये पंचमत्वेनास्य सूक्तस्य विनियो- गउक्तः अष्टमेहनि प्रउगशस्त्रे आद्यस्तृचऎन्द्रः ।