हे उषः सूरिभ्यः स्तोतृभ्योस्मभ्यं अमृतं मरणरहितं नित्यं वसुत्वनं वासकं वसुत्वयुक्तं वा श्रवः श्रवणीयं यशः रास्वेत्यनुषङ्ग तथा गोमतः बहुभिर्गोभिर्युक्तान् वाजान् अन्नानि चास्मभ्यं रास्व । शिष्टः परोक्षकृतः मद्योनोहविष्मतोयजमानस्य चोदयित्री प्रेरयित्री प्रेरयित्री सूनृतावती प्रियसत्यात्मिका वाक सूनृता तद्वती उषाः स्निधः शोषकान् शत्रून् अपोच्छत् अपगमयतु ॥ ६ ॥

इन्द्रावरुणेति दशर्चं द्वादशं सूक्तं वसिष्ठस्यार्षं जागतम् इदमादीनि चत्वारिसूक्तानीन्द्रावरुणदेवतानि तथाचानुक्रान्तम्-इन्द्रा- वरुणादशैन्द्रावरुणाह जागतंत्विति । तृतीयेसवने उक्थ्ये प्रशास्तुः शस्त्रे एतत्सूक्तम् सूत्रितमं-इन्द्रावरुणायुवमावांराजानाविति ।