प्र सु स्तोमं᳚ भरत वाज॒यन्त॒ इन्द्रा᳚य स॒त्यं यदि᳚ स॒त्यमस्ति᳚ ।
नेन्द्रो᳚ अ॒स्तीति॒ नेम᳚ उ त्व आह॒ क ईं᳚ ददर्श॒ कम॒भि ष्ट᳚वाम ॥
नेन्द्रो᳚ अ॒स्तीति॒ नेम᳚ उ त्व आह॒ क ईं᳚ ददर्श॒ कम॒भि ष्ट᳚वाम ॥
पदपाठः (Word-by-word)
प्र । सु । स्तोम᳚म् । भ॒र॒त॒ । वा॒ज॒॑यन्तः᳚ । इन्द्रा᳚य । स॒त्यम् । यदि᳚ । स॒त्यम् । अस्ति᳚ ।
न । इन्द्रः᳚ । अ॒स्ति॒ । इति᳚ । नेमः᳚ । ऊं॒ इति᳚ । त्वः॒ । आ॒ह॒ । कः । ई॒म् । द॒द॒र्श॒ । कम् । अ॒भि । स्त॒वा॒म॒ ॥
न । इन्द्रः᳚ । अ॒स्ति॒ । इति᳚ । नेमः᳚ । ऊं॒ इति᳚ । त्वः॒ । आ॒ह॒ । कः । ई॒म् । द॒द॒र्श॒ । कम् । अ॒भि । स्त॒वा॒म॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे जना वाजयन्तः संग्राममिच्छन्तोयूयम् । पौंस्ये वाजे इति संग्रामनामसु पाठात् । इन्द्राय सत्यं सत्यभूतं स्तोमं सु सुष्ठु प्रभरत इन्द्रोस्तीत्येतत् यदि सत्यमस्ति भवति । इन्द्रास्तिस्त्वे कः संदेहः तत्राह-नेमउ भार्गवोनेम एवेन्द्रोनाम त्वः कश्चिन्नास्तीत्याह । तत्र कारणं दर्शयतिकः ईमेनमिन्द्रं ददर्श अद्राक्षीत् नकोप्यपश्यत् अतः कं वयमभिष्टवाम अभिष्टुमः । तस्मादिन्द्रोनाम कश्चिद्विद्यते इतिवादमात्रं नतु तत्सत्यमित्यर्थः ॥ ३ ॥