विश्वेत्ता ते॒ सव᳚नेषु प्र॒वाच्या॒ या च॒कर्थ᳚ मघवन्निन्द्र सुन्व॒ते ।
पारा᳚वतं॒ यत्पु᳚रुसम्भृ॒तं वस्व॒पावृ᳚णोः शर॒भाय॒ ऋषि᳚बन्धवे ॥
पारा᳚वतं॒ यत्पु᳚रुसम्भृ॒तं वस्व॒पावृ᳚णोः शर॒भाय॒ ऋषि᳚बन्धवे ॥
पदपाठः (Word-by-word)
विश्वा᳚ । इत् । ता । ते॒ । सव᳚नेषु । प्र॒॑वाच्या᳚ । या । च॒कर्थ᳚ । म॒घ॒॑व॒न् । इ॒न्द्र॒ । सु॒न्व॒ते ।
पारा᳚वतम् । यत् । पु॒रु॒॑स॒म्भृ॒तम् । वसु᳚ । अ॒प॒॑अवृ᳚णोः । श॒र॒भाय᳚ । ऋषि᳚॑बन्धवे ॥
पारा᳚वतम् । यत् । पु॒रु॒॑स॒म्भृ॒तम् । वसु᳚ । अ॒प॒॑अवृ᳚णोः । श॒र॒भाय᳚ । ऋषि᳚॑बन्धवे ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
स्वसमीपमागतमिन्द्रं दृष्ट्वा सन्तुष्टऋषिरिन्द्रस्य विविधानि कर्माणि दानंच विश्वेत्तातइत्यनेन द्वृचेन स्तौति-हे मघवन्निन्द्र त्वं सवनेषु यज्ञेषु सुन्वते सोमाभिषवं कुर्वते यजमानाय या यानि कर्माणि चकर्थ अकरोः ते तव ता तानि कर्माणि प्रवाच्या प्रवक्तव्यानि विश्वेत् अनन्तान्येव । किंच त्वं पारावतं परावन्नामकस्य कस्यचिच्छत्रोः स्वभूतं यद्वृसु धनमस्ति तत् ऋषिबन्धवे शरभाय शरभनाम्ने ऋषये अपावृणोः अपवृ- तवानसि पुरुसंभृतं यथा बहुसंभृतं भवति ॥ ६ ॥