अध्व᳚र्यो द्रा॒वया॒ त्वं सोम॒मिन्द्र᳚ः पिपासति ।
उप᳚ नू॒नं यु᳚युजे॒ वृष᳚णा॒ हरी॒ आ च᳚ जगाम वृत्र॒हा ॥
उप᳚ नू॒नं यु᳚युजे॒ वृष᳚णा॒ हरी॒ आ च᳚ जगाम वृत्र॒हा ॥
पदपाठः (Word-by-word)
अध्व᳚र्यो॒ इति᳚ । द्र॒वय᳚ । त्वम् । सोम᳚म् । इन्द्रः᳚ । पि॒पा॒स॒ति॒ ।
उप᳚ । नू॒नम् । यु॒यु॒जे॒ । वृष᳚णा । हरी॒ इति᳚ । आ । च॒ । ज॒गा॒म॒ । वृ॒त्र॒॑हा ॥
उप᳚ । नू॒नम् । यु॒यु॒जे॒ । वृष᳚णा । हरी॒ इति᳚ । आ । च॒ । ज॒गा॒म॒ । वृ॒त्र॒॑हा ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे अध्वर्यो अध्वरस्य नेतः त्वं सोमं द्रावय उत्तरवेदिलक्षणं स्थानं प्रापय यद्वा रसात्मना द्रवणशीलं कुरु अभिषुण्वित्यर्थः । किंकारणमितिचेत् इन्द्रः पिपासति इमं सोमं पातुमिच्छति त्वयैतत्कथमवगतमिति चेत् तत्राह वृषणा वर्षितारौ युवानौ वा हरी अश्वौ नूनमद्य उपयुयुजे उपगम्यसारथिर्योजितवान्रथे वृत्रहा वृत्रस्य हन्ता इन्द्रश्च आजगाम आगतवान् ॥ ११ ॥