उप᳚ ब्र॒ध्नं वा॒वाता॒ वृष᳚णा॒ हरी॒ इन्द्र᳚म॒पसु᳚ वक्षतः ।
अ॒र्वाञ्चं᳚ त्वा॒ सप्त᳚यो॑ध्वर॒श्रियो॒ वह᳚न्तु॒ सव॒नेदुप᳚ ॥
अ॒र्वाञ्चं᳚ त्वा॒ सप्त᳚यो॑ध्वर॒श्रियो॒ वह᳚न्तु॒ सव॒नेदुप᳚ ॥
पदपाठः (Word-by-word)
उप᳚ । ब्र॒ध्नम् । व॒वाता᳚ । वृष᳚णा । हरी॒ इति᳚ । इन्द्र᳚म् । अ॒प॑सु᳚ । व॒क्ष॒तः॒ ।
अ॒र्वाञ्च᳚म् । त्वा॒ । सप्त᳚यः । अ॒ध्व॒र॒॑श्रियः᳚ । वह᳚न्तु । सव᳚ना । इत् । उप᳚ ॥
अ॒र्वाञ्च᳚म् । त्वा॒ । सप्त᳚यः । अ॒ध्व॒र॒॑श्रियः᳚ । वह᳚न्तु । सव᳚ना । इत् । उप᳚ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
ब्रध्नमन्तरिक्षं वावाता संभक्तवन्तौ वनतेर्निष्ठायां छान्दसं द्विर्वचनं इडभावः आत्वं धातुस्वरश्च अन्येषामपिदृश्यतइति सांहितिकोभ्या- सदीर्घः । यद्वा वावाता पुनःपुनर्गच्छन्तौ वा गतिगगन्धनयोः अस्माद्यङ्लुगन्तात्कर्तरिनिष्ठा । वृषण वृंषणौ सेक्तारौ हरी हरणशीलावश्वौ उक्तगुणौ सन्तौ अपसु अस्मदीयेषु कर्मसु अपसशब्दः सकारान्तः कर्मवचनः पीवोपवत्तनानां छन्दसि लोपोवक्तव्यइती- हसकारोलुप्यते । तत्रेममिन्द्रं उपवक्षतः उपवहतां उपानयताम् वहतेर्लेट्यडागमः सिब्बहुलमिति सिप् । अपिच अध्वरश्रियोध्वरं सेवमानाः सप्तयः सर्पणशीलाः अन्येपि त्वदीयाअश्वाः सवना सवनानि प्रातःसवनादीन्यस्मद्यागसम्बन्धीनि प्रति हे इन्द्र त्वां अर्वाञ्चं अभिमुखं उपवहन्तु उपगमयन्तु इदिति पूरकः ॥ १४ ॥