तमिन्द्रं᳚ जोहवीमि म॒घवा᳚नमु॒ग्रं स॒त्रा दधा᳚न॒मप्र᳚तिष्कुतं॒ शवां᳚सि ।
मंहि᳚ष्ठो गी॒र्भिरा च᳚ य॒ज्ञियो᳚ व॒वर्त᳚द्रा॒ये नो॒ विश्वा᳚ सु॒पथा᳚ कृणोतु व॒ज्री ॥
मंहि᳚ष्ठो गी॒र्भिरा च᳚ य॒ज्ञियो᳚ व॒वर्त᳚द्रा॒ये नो॒ विश्वा᳚ सु॒पथा᳚ कृणोतु व॒ज्री ॥
पदपाठः (Word-by-word)
तम् । इन्द्र᳚म् । जो॒ह॒वी॒मि॒ । म॒घ॑वा᳚नम् । उ॒ग्रम् । स॒त्रा । दधा᳚नम् । अप्र᳚ति॑स्कुतम् । शवां᳚सि ।
मंहि᳚ष्ठः । गीः॒॑भिः । आ । च॒ । य॒ज्ञियः᳚ । व॒वर्त᳚त् । रा॒ये । नः॒ । विश्वा᳚ । सु॒॑पथा᳚ । कृ॒णो॒तु॒ । व॒ज्री ॥
मंहि᳚ष्ठः । गीः॒॑भिः । आ । च॒ । य॒ज्ञियः᳚ । व॒वर्त᳚त् । रा॒ये । नः॒ । विश्वा᳚ । सु॒॑पथा᳚ । कृ॒णो॒तु॒ । व॒ज्री ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
तं पूर्वोक्तगुणोपेतमिन्द्रं जोहवीमि यष्टाहं पुनः पुनराह्वयामि ह्वयतेरभ्यस्तस्यचेति संप्रसारणं ॥ कीदृशं मघवानं मंहनीयधनवन्तं उग्रं उद्रूर्णबलं सत्रा सत्यं यथार्थमेवशवांसि बलानि दधानं अतएवाप्रतिष्कुतं शत्रुभिरप्रतिरोधनीयं आह्वयामी । किंच मंहिष्ठः पूज्यतमः दातृतमोवा यज्ञियोयज्ञार्हइन्द्रो गीर्भिरस्मदीयाभिः स्तुतिभिराववर्तच्च यज्ञेषु आभिमुख्येन वर्ततांच । वर्ततेर्ण्यन्तस्य चङिरूपं चवायोगे प्रथमेति ननिघातः चङ्यन्यतरस्यामितिस्वरः । ततोवज्री वज्रवानिन्द्रः नोस्माकं राये धनाय विश्वा विश्वानि सर्वाण्येव सुपथा सुमा- र्गाणि कृणोतुच करोतु धनं सर्वदिक् स्थमस्मान्प्राप्नोत्वित्यर्थः ॥ १३ ॥