मा न᳚ इन्द्र॒ परा᳚ वृण॒ग्भवा᳚ नः सध॒माद्य᳚ः ।
त्वं न᳚ ऊ॒ती त्वमिन्न॒ आप्यं॒ मा न᳚ इन्द्र॒ परा᳚ वृणक् ॥
त्वं न᳚ ऊ॒ती त्वमिन्न॒ आप्यं॒ मा न᳚ इन्द्र॒ परा᳚ वृणक् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
मा । नः॒ । इ॒न्द्र॒ । परा᳚ । वृ॒ण॒क् । भव᳚ । नः॒ । स॒ध॒॑माद्यः᳚ ।
त्वम् । नः॒ । ऊ॒ती । त्वम् । इत् । नः॒ । आप्य᳚म् । मा । नः॒ । इ॒न्द्र॒ । परा᳚ । वृ॒ण॒क् ॥
त्वम् । नः॒ । ऊ॒ती । त्वम् । इत् । नः॒ । आप्य᳚म् । मा । नः॒ । इ॒न्द्र॒ । परा᳚ । वृ॒ण॒क् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे इन्द्र मो हविषांप्रदातॄनस्मान्मापरावृणक् मापरित्याक्षीः वृजीवर्जने रौधादिकः लङि रूपम् । तदेवाह-त्वं नोस्माकं सोमेन सधमाद्यः सहमादन- शीलोभव । किंच हे इन्द्र नोस्मान् त्वमेव ऊती ऊत्यां स्थापय । यद्वा ऊती व्यत्ययेन कर्तरि क्तिचि वा निपातितः त्वमेवास्माकं रक्षिता खलु । तथा त्वमित् इदवधारणे त्वमेवास्माकमाप्यं ज्ञातेयं त्वमेव बन्धुरित्यर्थः । अतएव मानइन्द्रपरावृणगिति एषगतोर्थः ॥ ७ ॥