अनु॒ तन्नो॒ जास्पति᳚र्मंसीष्ट॒ रत्नं᳚ दे॒वस्य᳚ सवि॒तुरि᳚या॒नः ।
भग᳚मु॒ग्रो॑व᳚से॒ जोह᳚वीति॒ भग॒मनु᳚ग्रो॒ अध᳚ याति॒ रत्न᳚म् ॥
भग᳚मु॒ग्रो॑व᳚से॒ जोह᳚वीति॒ भग॒मनु᳚ग्रो॒ अध᳚ याति॒ रत्न᳚म् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
अनु᳚ । तत् । नः॒ । जाः॑पतिः᳚ । मं॒सी॒ष्ट॒ । रत्न᳚म् । दे॒वस्य᳚ । स॒वि॒तुः । इ॒या॒नः ।
भग᳚म् । उ॒ग्रः । अव᳚से । जोह᳚वीति । भग᳚म् । अनु᳚ग्रः । अध᳚ । या॒ति॒ । रत्न᳚म् ॥
भग᳚म् । उ॒ग्रः । अव᳚से । जोह᳚वीति । भग᳚म् । अनु᳚ग्रः । अध᳚ । या॒ति॒ । रत्न᳚म् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
इयानः अस्माभिर्याच्यमानः जास्पतिः प्रजानां पालकः सवितादेवः सवितुर्देवस्य स्वस्य संबंधिरत्नं रमणीयं तत् प्रसिद्धं धनं नोस्माकं अनुमंसीष्ट अनुमन्यतां उग्रओजस्वी स्तोता भगं भजनीयं सवितारं भगसंज्ञंकं देवं वा अवसे नोस्माकं रक्षणाय जोहवीति भृशं ह्वयति अधापिच अनुग्रः असमर्थः स्तोता भगमेतत्संज्ञकं सवितारंवा रत्नं रमणीयं तत्प्रसिद्धं धनं याति याचते ॥ ६ ॥