उद्वे᳚ति सु॒भगो᳚ वि॒श्वच᳚क्षा॒ः साधा᳚रण॒ः सूर्यो॒ मानु᳚षाणाम् ।
चक्षु᳚र्मि॒त्रस्य॒ वरु᳚णस्य दे॒वश्चर्मे᳚व॒ यः स॒मवि᳚व्य॒क्तमां᳚सि ॥
चक्षु᳚र्मि॒त्रस्य॒ वरु᳚णस्य दे॒वश्चर्मे᳚व॒ यः स॒मवि᳚व्य॒क्तमां᳚सि ॥
पदपाठः (Word-by-word)
उत् । ऊं॒ इति᳚ । ए॒ति॒ । सु॒॑भगः᳚ । वि॒श्व॑च᳚क्षाः । साधा᳚रणः । सूर्यः᳚ । मानु᳚षाणाम् ।
चक्षुः᳚ । मि॒त्रस्य᳚ । वरु᳚णस्य । दे॒वः । चर्म᳚॑इव । यः । स॒म्॑अवि᳚व्यक् । तमां᳚सि ॥
चक्षुः᳚ । मि॒त्रस्य᳚ । वरु᳚णस्य । दे॒वः । चर्म᳚॑इव । यः । स॒म्॑अवि᳚व्यक् । तमां᳚सि ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
उद्वेति उद्गच्छत्ययंसूर्यः सुभगः शोभनभाग्यः सुष्ठु भजनीयोवा विश्वचक्षाः सर्वस्यद्रष्टा मानुषाणां सर्वेषां मनुष्याणां साधारणः साधा- रणत्वप्रतिपादकश्रुतिः पूर्वमुदाहृता मित्रस्य वरुणस्य च चक्षुः प्रकाशकः देवोद्योतमानः योदेवश्चर्मेव चर्माणीव तमांसि समविव्यक् सह विचति संवेष्टयति समहानुभावोदेवः उद्वेति ॥ १ ॥