आ नो᳚ मित्रावरुणा ह॒व्यजु᳚ष्टिं घृ॒तैर्गव्यू᳚तिमुक्षत॒मिळा᳚भिः ।
प्रति᳚ वा॒मत्र॒ वर॒मा जना᳚य पृणी॒तमु॒द्नो दि॒व्यस्य॒ चारो᳚ः ॥
प्रति᳚ वा॒मत्र॒ वर॒मा जना᳚य पृणी॒तमु॒द्नो दि॒व्यस्य॒ चारो᳚ः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
आ । नः॒ । मि॒त्रा॒व॒रु॒णा॒ । ह॒व्य॑जु᳚ष्टिम् । घृ॒तैः । गव्यू᳚तिम् । उ॒क्ष॒त॒म् । इळा᳚भिः ।
प्रति᳚ । वा॒म् । अत्र᳚ । वर᳚म् । आ । जना᳚य । पृ॒णी॒तम् । उ॒द्नः । दि॒व्यस्य᳚ । चारोः᳚ ॥
प्रति᳚ । वा॒म् । अत्र᳚ । वर᳚म् । आ । जना᳚य । पृ॒णी॒तम् । उ॒द्नः । दि॒व्यस्य᳚ । चारोः᳚ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे मित्रावरुणा मित्रावरुणौ नोस्माकं हव्यजुष्टिं हविः सेवनवन्तं यज्ञं आगच्छतमितिशेषः आगत्य चेच्छाभिरन्नैः सह घृतैरुदकैर्गव्यू- तिमस्ममदीयां भूमिं उक्षतं सिञ्चतम् वां युवां प्रति अत्रास्मिन् लोके वरं उत्कृष्टं हविः स्तोत्रं वा कः आयच्छेदितिशेषः अतः केवलं कृपयैव जनाय दिव्यस्य दिविभवस्य चारोश्चरणीयस्य उद्गः उदकस्य कर्मणिषष्ठी उक्तलक्षणमुदकं पृणीतम् प्रयच्छतम् ॥ ४ ॥