उदु॒ स्तोमा᳚सो अ॒श्विनो᳚रबुध्रञ्जा॒मि ब्रह्मा᳚ण्यु॒षस᳚श्च दे॒वीः ।
आ॒विवा᳚स॒न्रोद᳚सी॒ धिष्ण्ये॒मे अच्छा॒ विप्रो॒ नास᳚त्या विवक्ति ॥
आ॒विवा᳚स॒न्रोद᳚सी॒ धिष्ण्ये॒मे अच्छा॒ विप्रो॒ नास᳚त्या विवक्ति ॥
पदपाठः (Word-by-word)
उत् । ऊं॒ इति᳚ । स्तोमा᳚सः । अ॒श्विनोः᳚ । अ॒बु॒ध्र॒न् । जा॒मि । ब्रह्मा᳚णि । उ॒षसः᳚ । च॒ । दे॒वीः ।
आ॒॑विवा᳚सन् । रोद᳚सी॒ इति᳚ । धिष्ण्ये॒ इति᳚ । इ॒मे इति᳚ । अच्छ᳚ । विप्रः᳚ । नास᳚त्या । वि॒व॒क्ति॒ ॥
आ॒॑विवा᳚सन् । रोद᳚सी॒ इति᳚ । धिष्ण्ये॒ इति᳚ । इ॒मे इति᳚ । अच्छ᳚ । विप्रः᳚ । नास᳚त्या । वि॒व॒क्ति॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
स्तोमासः स्तोमाः स्तवाः अश्विना अश्विनौ उदु अबुध्रन् उत्कृष्टं बोधयन्ति उइति पूरणः जामि बन्धुनामैतत् बन्धुस्थानीयानि ब्रह्माणि परिवृढानि कर्माणि देवीर्द्योतमानाउषसश्चकारादश्विनौच अबुध्रन् विप्रोमेधावी वसिष्ठः इमे रोदसी द्यावापृथिव्यौ धिष्णये धिष- णार्हे स्तुत्ये आविवासन् परिचरन् नासत्या अशिनौ अच्छ अभिमुखं विवक्ति स्तौति ॥ ३ ॥