अ॒स्मे इ᳚न्द्रावरुणा वि॒श्ववा᳚रं र॒यिं ध᳚त्तं॒ वसु᳚मन्तं पुरु॒क्षुम् ।
प्र य आ᳚दि॒त्यो अनृ᳚ता मि॒नात्यमि᳚ता॒ शूरो᳚ दयते॒ वसू᳚नि ॥
प्र य आ᳚दि॒त्यो अनृ᳚ता मि॒नात्यमि᳚ता॒ शूरो᳚ दयते॒ वसू᳚नि ॥
पदपाठः (Word-by-word)
अ॒स्मे इति᳚ । इ॒न्द्रा॒व॒रु॒णा॒ । वि॒श्व॑वा᳚रम् । र॒यिम् । ध॒त्त॒म् । वसु᳚॑मन्तम् । पु॒रु॒॑क्षुम् ।
प्र । यः । आ॒दि॒त्यः । अनृ᳚ता । मि॒नाति᳚ । अमि᳚ता । शूरः᳚ । द॒य॒ते॒ । वसू᳚नि ॥
प्र । यः । आ॒दि॒त्यः । अनृ᳚ता । मि॒नाति᳚ । अमि᳚ता । शूरः᳚ । द॒य॒ते॒ । वसू᳚नि ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे इन्द्रावरुणौ अस्मे अस्मभ्यं रयिं धनं धत्तं प्रयच्छतम् कीदृशं विश्ववारं विश्वैः सर्वैर्वरणीयं संभजनीयं वसुमन्तं निवासयुक्तं पुरुक्षुं बह्वन्नं पुरुभिर्बहुभिः प्रशस्यं वा आदित्यः अदितेः पुत्रोयोवरुणः अनृता अनृतानि सत्यरहितानि भूतानि प्रमिनाति प्रहिनस्ति मीञ् हिंहिंसायामितिधातुः शूरः शौर्यवान् सवरुणः अमिता अमितानि अपरिमितानि वसूनि धनानि दयते स्तोतृभ्योददाति ॥ ४ ॥