इ॒यमिन्द्रं॒ वरु᳚णमष्ट मे॒ गीः प्राव᳚त्तो॒के तन᳚ये॒ तूतु᳚जाना ।
सु॒रत्ना᳚सो दे॒ववी᳚तिं गमेम यू॒यं पा᳚त स्व॒स्तिभि॒ः सदा᳚ नः ॥
सु॒रत्ना᳚सो दे॒ववी᳚तिं गमेम यू॒यं पा᳚त स्व॒स्तिभि॒ः सदा᳚ नः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
इ॒यम् । इन्द्र᳚म् । वरु᳚णम् । अ॒ष्ट॒ । मे॒ । गीः । प्र । आ॒व॒त् । तो॒के । तन᳚ये । तूतु᳚जाना ।
सु॒॑रत्ना᳚सः । दे॒व॑वी᳚तिम् । ग॒मे॒म॒ । यू॒यम् । पा॒त॒ । स्व॒स्ति॑भिः᳚ । सदा᳚ । नः॒ ॥
सु॒॑रत्ना᳚सः । दे॒व॑वी᳚तिम् । ग॒मे॒म॒ । यू॒यम् । पा॒त॒ । स्व॒स्ति॑भिः᳚ । सदा᳚ । नः॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
मे मदीया इयं गीः स्तुतिः इन्द्रं वरुणंच अष्ट अश्नुतां व्याप्नोतु तथा तूतुजाना मयाप्रेर्यमाणा सा तोके पुत्रे तनये पौत्रे च विषये प्रावत् प्ररक्षत्वस्मान् वयञ्च सुरत्नासः शोभनधनाः सन्तोदेववीतिं देवैः कामयितव्यं यज्ञं गमेम प्रप्नुयाम । हे इन्द्रावरुणादयः सर्वेदेवाः यूयं स्वतिभिः कल्याणैर्नोस्मान्सदा सर्वदा पात रक्षत ॥ ५ ॥
पुनीषेवामिति पंचर्चं पञ्चदशं सूक्तं वसिष्ठस्याषं त्रैष्टुभमैन्द्रावरुणं पुनीषइत्यनुक्रान्तम् । आभिप्लविकेयूक्थ्येषु तृतीयसवने स्तोम- वृद्धौ प्रशस्तुः इदमावापार्थं सूत्रितंच-युवांनरापुनीषेवामिति ।