त्वं नः᳚ प॒श्चाद᳚ध॒रादु᳚त्त॒रात्पु॒र इन्द्र॒ नि पा᳚हि वि॒श्वतः᳚ ।
आ॒रे अ॒स्मत्कृ᳚णुहि॒ दैव्यं᳚ भ॒यमा॒रे हे॒तीरदे᳚वीः ॥
आ॒रे अ॒स्मत्कृ᳚णुहि॒ दैव्यं᳚ भ॒यमा॒रे हे॒तीरदे᳚वीः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
त्वम् । नः॒ । प॒श्चात् । अ॒ध॒रात् । उ॒त्त॒रात् । पु॒रः । इन्द्र᳚ । नि । पा॒हि॒ । वि॒श्वतः᳚ ।
आ॒रे । अ॒स्मत् । कृ॒णु॒हि॒ । दैव्य᳚म् । भ॒यम् । आ॒रे । हे॒तीः । अदे᳚वीः ॥
आ॒रे । अ॒स्मत् । कृ॒णु॒हि॒ । दैव्य᳚म् । भ॒यम् । आ॒रे । हे॒तीः । अदे᳚वीः ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे इन्द्र त्वं नोस्मान्पश्चात् पश्चाद्भागात् पुरः पूर्वभागादधरादधोभागादेतदुपरिभागस्योपलक्षणं उत्तरादुत्तरभागात् एतद्दक्षिणस्याप्युपलक्षणं किंबहुना विश्वतः सर्वस्मात्प्रदेशान्निपाहि । हे इन्द्र दैव्यं भयं अस्मदस्मत्तआरे दूरे कृणुहि कुरु । तथा अदेवीरासुराणि हेतीः आयुधानि आरे कृणुहि ॥ १६ ॥