तं हि स्व॒राजं᳚ वृष॒भं तमोज᳚से धि॒षणे᳚ निष्टत॒क्षतु᳚ः ।
उ॒तोप॒मानां᳚ प्रथ॒मो नि षी᳚दसि॒ सोम᳚कामं॒ हि ते॒ मनः᳚ ॥
उ॒तोप॒मानां᳚ प्रथ॒मो नि षी᳚दसि॒ सोम᳚कामं॒ हि ते॒ मनः᳚ ॥
पदपाठः (Word-by-word)
तम् । हि । स्व॒॑राज᳚म् । वृ॒ष॒भम् । तम् । ओज᳚से । धि॒षणे॒ इति᳚ । निः॒॑त॒त॒क्षतुः᳚ ।
उ॒त । उ॒प॒॑माना᳚म् । प्र॒थ॒मः । नि । सी॒द॒सि॒ । सोम᳚॑कामम् । हि । ते॒ । मनः᳚ ॥
उ॒त । उ॒प॒॑माना᳚म् । प्र॒थ॒मः । नि । सी॒द॒सि॒ । सोम᳚॑कामम् । हि । ते॒ । मनः᳚ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
तं हि तं खल्विन्द्रं स्वराजं स्वयमेवराजमानं धिषणे द्यावापृथिव्यौ वृषभं जगदुपकारकस्य वृष्णेर्वर्षकं निष्टतक्षतुः संचस्करतुः । तं तमेवेन्द्रं ओजसे बलाय निष्टतक्षतुः उत यस्मादेवं तस्माद्धे इन्द्रोपमानां उपमानभूतानांअन्येषां देवानां मध्ये प्रथमो मुख्यः सन् निषीदसि वेद्यां सोमकामं हिखलु ते मनः ॥ २ ॥