प्र॒भ॒ङ्गी शूरो᳚ म॒घवा᳚ तु॒वीम᳚घ॒ः सम्मि᳚श्लो वि॒र्या᳚य॒ कम् ।
उ॒भा ते᳚ बा॒हू वृष᳚णा शतक्रतो॒ नि या वज्रं᳚ मिमि॒क्षतु᳚ः ॥
उ॒भा ते᳚ बा॒हू वृष᳚णा शतक्रतो॒ नि या वज्रं᳚ मिमि॒क्षतु᳚ः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
प्र॒॑भ॒ङ्गी । शूरः᳚ । म॒घ॑वा᳚ । तु॒वि॑म᳚घः । सम्॑मि᳚श्लः । वी॒र्या᳚य । कम् ।
उ॒भा । ते॒ । बा॒हू इति᳚ । वृष᳚णा । श॒त॒क्र॒तो॒ इति᳚ शत॑क्रतो । नि । या । वज्र᳚म् । मि॒मि॒क्षतुः᳚ ॥
उ॒भा । ते॒ । बा॒हू इति᳚ । वृष᳚णा । श॒त॒क्र॒तो॒ इति᳚ शत॑क्रतो । नि । या । वज्र᳚म् । मि॒मि॒क्षतुः᳚ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
अयं मघवेन्द्रः प्रभंगी प्रभञ्चनशीलः शूरः तुवीमघः प्रभूतधनः संमिश्लः सम्यग्मिश्रयिता किमर्थं वीर्याय शत्रूणां वीर्यकरणाय कमितिपूरणः एवं महानुभावोभवति । अथ प्रत्यक्षवादः-हे इन्द्र ते उभा उभावपि बाहू वृषणा वर्षकौ कामानां हे शतक्रतो बहुप्रज्ञ या यौ वज्रमायुधं निमिमिक्षतुः परिगृह्णीतः ॥ १८ ॥
प्रोअस्माइति द्वादशर्चं तृतीयं सूक्तं काण्वस्य प्रगाथस्यार्षं पञ्चपदापंक्तिः सप्तम्याद्यास्तिस्रोबृहत्यः इन्द्रोदेवता । अत्रानुक्रमणिका-प्रोअस्मैद्वादश प्र- गाथः पाङ्क्तं सप्तम्याद्याश्च तिस्रोबृहत्यइति । विनियोगोलैंगिकः ।