त्वं ह्येहि॒ चेर᳚वे वि॒दा भगं॒ वसु᳚त्तये ।
उद्वा᳚वृषस्व मघव॒न्गवि᳚ष्टय॒ उदि॒न्द्राश्व᳚मिष्टये ॥
उद्वा᳚वृषस्व मघव॒न्गवि᳚ष्टय॒ उदि॒न्द्राश्व᳚मिष्टये ॥
पदपाठः (Word-by-word)
त्वम् । हि । आ । इ॒हि॒ । चेर᳚वे । वि॒दाः । भग᳚म् । वसु᳚त्तये ।
उत् । व॒वृ॒ष॒स्व॒ । म॒घ॒॑व॒न् । गो॑इ᳚ष्टये । उत् । इ॒न्द्र॒ । अश्व᳚म्॑इष्टये ॥
उत् । व॒वृ॒ष॒स्व॒ । म॒घ॒॑व॒न् । गो॑इ᳚ष्टये । उत् । इ॒न्द्र॒ । अश्व᳚म्॑इष्टये ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे इन्द्र त्वंहि त्वंखलु चेरवे सामर्थ्याद्दातेति गम्यते अतएह्यागच्छ आगत्यचास्मभ्यं भगं भजनीयं धनं विदाः लभस्व दत्स्व । किमर्थं वसुत्तये अस्माकं वसुदानाय हे मघवन् गविष्टये गाइच्छते मह्यं उद्ववृषस्वोत्सिञ्चस्व गामितिशेषः । तथा हे इन्द्राश्वमिष्टयेश्वैषणवते मह्यं अश्वानुद्व- वृषस्वोत्सिञ्चस्व देहि ॥ ७ ॥