इ॒दं वचः᳚ प॒र्जन्या᳚य स्व॒राजे᳚ हृ॒दो अ॒स्त्वन्त᳚रं॒ तज्जु᳚जोषत् ।
म॒यो॒भुवो᳚ वृ॒ष्टयः᳚ सन्त्व॒स्मे सु᳚पिप्प॒ला ओष᳚धीर्दे॒वगो᳚पाः ॥
म॒यो॒भुवो᳚ वृ॒ष्टयः᳚ सन्त्व॒स्मे सु᳚पिप्प॒ला ओष᳚धीर्दे॒वगो᳚पाः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
इ॒दम् । वचः᳚ । प॒र्जन्या᳚य । स्व॒॑राजे᳚ । हृ॒दः । अ॒स्तु॒ । अन्त᳚रम् । तत् । जु॒जो॒ष॒त् ।
म॒यः॒॑भुवः᳚ । वृ॒ष्टयः᳚ । स॒न्तु॒ । अ॒स्मे इति᳚ । सु॒॑पि॒प्प॒लाः । ओष᳚धीः । दे॒व॑गो᳚पाः ॥
म॒यः॒॑भुवः᳚ । वृ॒ष्टयः᳚ । स॒न्तु॒ । अ॒स्मे इति᳚ । सु॒॑पि॒प्प॒लाः । ओष᳚धीः । दे॒व॑गो᳚पाः ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
इदं वचोवचनं स्तोत्रं स्वराजे स्वायत्तदीप्तये पर्जन्याय क्रियते एतच्च हृदस्तदीयस्य हृदयस्य अन्तरं अन्तर्गतमस्तु सचतत्स्तोत्रं जुजोषत् सेवताम् जुषी प्रीतिसेवनयोः लेट्यडागमः छन्दसः शपःश्लुः । मयोभुवः सुख्स्य भावयित्र्यो वृष्टयः अस्मे अस्माकं तत्प्रसादात् सन्तु भवन्तु तथा देवगोपाः देवः पर्जन्यो गोपायिता रक्षिता यासां तथाविधाओषधीरोषधयश्च सुपिप्पलाः सुफलाअस्माकं भवन्तु ॥ ५ ॥