की॒रिश्चि॒द्धि त्वामव᳚से जु॒हावेशा᳚नमिन्द्र॒ सौभ᳚गस्य॒ भूरे᳚ः ।
अवो᳚ बभूथ शतमूते अ॒स्मे अ᳚भिक्ष॒त्तुस्त्वाव᳚तो वरू॒ता ॥
अवो᳚ बभूथ शतमूते अ॒स्मे अ᳚भिक्ष॒त्तुस्त्वाव᳚तो वरू॒ता ॥
पदपाठः (Word-by-word)
की॒रिः । चि॒त् । हि । त्वाम् । अव᳚से । जु॒हाव᳚ । ईशा᳚नम् । इ॒न्द्र॒ । सौभ᳚गस्य । भूरेः᳚ ।
अवः᳚ । ब॒भू॒थ॒ । श॒त॒म्॑ऊ॒ते॒ । अ॒स्मे इति᳚ । अ॒भि॒॑क्ष॒त्तुः । त्वा॑व᳚तः । व॒रू॒ता ॥
अवः᳚ । ब॒भू॒थ॒ । श॒त॒म्॑ऊ॒ते॒ । अ॒स्मे इति᳚ । अ॒भि॒॑क्ष॒त्तुः । त्वा॑व᳚तः । व॒रू॒ता ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे इन्द्र ईशानं त्वां कीरिः स्तोता कारुः कीरिरिति स्तोतृनामसु पाठात् वसिष्ठोऽवसे रक्षणाय जुहाव हि स्तौति हि ह्वयति वा । चिदिति पूरणः अपि च हे शतमूते बहुरक्षेन्द्र अस्मे अस्माकं भूरेः प्रभूतस्य सौभगस्य धनस्य अवोरक्षा बभूथ बभूविथ अभिक्षत्तुरहिंस- कस्य त्वावतः त्वत्सदृशस्य वरूता वारयितश्च भव ॥ ८ ॥