सखा᳚यस्त इन्द्र वि॒श्वह᳚ स्याम नमोवृ॒धासो᳚ महि॒ना त᳚रुत्र ।
व॒न्वन्तु᳚ स्मा॒ ते॑व᳚सा समी॒के॒३॒᳚॑भी᳚तिम॒र्यो व॒नुषां॒ शवां᳚सि ॥
व॒न्वन्तु᳚ स्मा॒ ते॑व᳚सा समी॒के॒३॒᳚॑भी᳚तिम॒र्यो व॒नुषां॒ शवां᳚सि ॥
पदपाठः (Word-by-word)
सखा᳚यः । ते॒ । इ॒न्द्र॒ । वि॒श्वह᳚ । स्या॒म॒ । न॒मः॒॑वृ॒धासः᳚ । म॒हि॒ना । त॒रु॒त्र॒ ।
व॒न्वन्तु᳚ । स्म॒ । ते॒ । अव᳚सा । स॒मी॒के । अ॒भि॑इ᳚तिम् । अ॒र्यः । व॒नुषा᳚म् । शवां᳚सि ॥
व॒न्वन्तु᳚ । स्म॒ । ते॒ । अव᳚सा । स॒मी॒के । अ॒भि॑इ᳚तिम् । अ॒र्यः । व॒नुषा᳚म् । शवां᳚सि ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे इन्द्र ते तव नमोवृधासो नमसा स्तुत्या हविषा वा वर्धयितारो वयं विश्वह सर्वदा सखायः स्याम भवेम महिना महिम्ना तरुत्रः अत्यं- ततारकेन्द्र ते तवावसा रक्षणेन समीके संग्रामे अर्योभीतिमभिगमनं वनुषां हिंसकानां शवांसि बलानि च वन्वन्तु स्तोतारो हिंसन्तु ॥ ९ ॥