आ नो᳚ देव॒ शव᳚सा याहि शुष्मि॒न्भवा᳚ वृ॒ध इ᳚न्द्र रा॒यो अ॒स्य ।
म॒हे नृ॒म्णाय᳚ नृपते सुवज्र॒ महि᳚ क्ष॒त्राय॒ पौंस्या᳚य शूर ॥
म॒हे नृ॒म्णाय᳚ नृपते सुवज्र॒ महि᳚ क्ष॒त्राय॒ पौंस्या᳚य शूर ॥
पदपाठः (Word-by-word)
आ । नः॒ । दे॒व॒ । शव᳚सा । या॒हि॒ । शु॒ष्मि॒न् । भव᳚ । वृ॒धः । इ॒न्द्र॒ । रा॒यः । अ॒स्य ।
म॒हे । नृ॒म्णाय᳚ । नृ॒॑प॒ते॒ । सु॒॑व॒ज्र॒ । महि᳚ । क्ष॒त्राय᳚ । पौंस्या᳚य । शू॒र॒ ॥
म॒हे । नृ॒म्णाय᳚ । नृ॒॑प॒ते॒ । सु॒॑व॒ज्र॒ । महि᳚ । क्ष॒त्राय᳚ । पौंस्या᳚य । शू॒र॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे देव द्योतमान शुष्मिन् बलवन्निन्द्र नोस्मान् शवसा बलेन सार्धमायाहि । अस्यास्मभ्यं देयस्य रायोधनस्यवृधो वर्धयिता च भव । हे नृपते सुवज्र महे महते नृम्णाय बलाय च भव । बाधः नृम्णमिति बलनामसु पाठात् । हे शूर महि महते क्षत्राय शत्रूणां हिंसकाय क्षदिर्हिंसा कर्मा पौंस्याय वीर्याय च भव ॥ १ ॥