ता नो᳚ रासन्राति॒षाचो॒ वसू॒न्या रोद᳚सी वरुणा॒नी शृ᳚णोतु ।
वरू᳚त्रीभिः सुशर॒णो नो᳚ अस्तु॒ त्वष्टा᳚ सु॒दत्रो॒ वि द᳚धातु॒ रायः᳚ ॥
वरू᳚त्रीभिः सुशर॒णो नो᳚ अस्तु॒ त्वष्टा᳚ सु॒दत्रो॒ वि द᳚धातु॒ रायः᳚ ॥
पदपाठः (Word-by-word)
ता । नः॒ । रा॒स॒न् । रा॒ति॒॑साचः᳚ । वसू᳚नि । आ । रोद᳚सी॒ इति᳚ । व॒रु॒णा॒नी । शृ॒णो॒तु॒ ।
वरू᳚त्रीभिः । सु॒॑श॒र॒णः । नः॒ । अ॒स्तु॒ । त्वष्टा᳚ । सु॒॑दत्रः᳚ । वि । द॒धा॒तु॒ । रायः᳚ ॥
वरू᳚त्रीभिः । सु॒॑श॒र॒णः । नः॒ । अ॒स्तु॒ । त्वष्टा᳚ । सु॒॑दत्रः᳚ । वि । द॒धा॒तु॒ । रायः᳚ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
ता यान्यस्माकमभीष्टानि तानि वसूनि धनानि रातिषाचो दानसमवेता देवपत्न्योनोस्मभ्यं रासन् प्रयच्छन्तु । अपि च वरुणानी वरुणस्य पत्नी आशृणोत्वस्मदीयं स्तोत्रमभिशृणोतु । रोदसी द्यावापृथिव्यौ चाभिशृणुताम् । सुदत्रः कल्याणदानः त्वष्टाच वरूत्रीभिरु- पद्रवानांवारयित्रीभिर्देवपत्नीभिः सह नोस्मभ्यं सुशरणः सुशरणप्रदोस्तु रायोधनानिच विदधातु ॥ २२ ॥