प्रा॒त॒र्जितं॒ भग᳚मु॒ग्रं हु᳚वेम व॒यं पु॒त्रमदि᳚ते॒र्यो वि᳚ध॒र्ता ।
आ॒ध्रश्चि॒द्यं मन्य᳚मानस्तु॒रश्चि॒द्राजा᳚ चि॒द्यं भगं᳚ भ॒क्षीत्याह᳚ ॥
आ॒ध्रश्चि॒द्यं मन्य᳚मानस्तु॒रश्चि॒द्राजा᳚ चि॒द्यं भगं᳚ भ॒क्षीत्याह᳚ ॥
पदपाठः (Word-by-word)
प्रा॒तः॒॑जित᳚म् । भग᳚म् । उ॒ग्रम् । हु॒वे॒म॒ । व॒यम् । पु॒त्रम् । अदि᳚तेः । यः । वि॒॑ध॒र्ता ।
आ॒ध्रः । चि॒त् । यम् । मन्य᳚मानः । तु॒रः । चि॒त् । राजा᳚ । चि॒त् । यम् । भग᳚म् । भ॒क्षि॒ । इति᳚ । आह᳚ ॥
आ॒ध्रः । चि॒त् । यम् । मन्य᳚मानः । तु॒रः । चि॒त् । राजा᳚ । चि॒त् । यम् । भग᳚म् । भ॒क्षि॒ । इति᳚ । आह᳚ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
योभगोदेवः विधर्ता विश्वस्यजगतोधारकः जितं जयशीलं उग्रं उद्गूर्णं अदितेः पुत्रं भगं देवं प्रातःकालएव वयं हुवेम आह्वयामः । आध्रश्चित् दरिद्रोपि स्तोता यं भगं देवं मन्यमानः स्तुवन् भगं भजनीयं धनं भक्षि भज विभज मह्यं देहिइत्याह ब्रवीति तुरश्चित् तुरतिर्ग- तिकर्मा प्राप्तधनोपि राजाचित् समर्थोपि जनः यं भगं देवं भजनीयं धनं मह्यं भक्षि देहीत्याह तं भगं प्रातरेव वयं हुवेमेति संबन्धः ॥ २ ॥