भग᳚ ए॒व भग᳚वा{4} अस्तु देवा॒स्तेन᳚ व॒यं भग᳚वन्तः स्याम ।
तं त्वा᳚ भग॒ सर्व॒ इज्जो᳚हवीति॒ स नो᳚ भग पुरए॒ता भ᳚वे॒ह ॥
तं त्वा᳚ भग॒ सर्व॒ इज्जो᳚हवीति॒ स नो᳚ भग पुरए॒ता भ᳚वे॒ह ॥
पदपाठः (Word-by-word)
भगः᳚ । ए॒व । भग᳚॑वान् । अ॒स्तु॒ । दे॒वाः॒ । तेन᳚ । व॒यम् । भग᳚॑वन्तः । स्या॒म॒ ।
तम् । त्वा॒ । भ॒ग॒ । सर्वः᳚ । इत् । जो॒ह॒वी॒ति॒ । सः । नः॒ । भ॒ग॒ । पु॒रः॒॑ए॒ता । भ॒व॒ । इ॒ह ॥
तम् । त्वा॒ । भ॒ग॒ । सर्वः᳚ । इत् । जो॒ह॒वी॒ति॒ । सः । नः॒ । भ॒ग॒ । पु॒रः॒॑ए॒ता । भ॒व॒ । इ॒ह ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे देवाः भगोदेवएव भगवान् धनवानस्तु तेन भगेन देवेन वा वयं भगवन्तः स्याम धनवन्तोभवेम हे भग तं प्रसिद्धं त्वा त्वां सर्वइत् सर्वएव जनः जोहवीति भृशं पुनःपुनर्वा आह्वयति हे भगदेव स त्वं इहास्मिन्यज्ञे नोस्माकं पुरएता पुरोगन्ता भव ॥ ५ ॥