हे इन्द्रवायू स्पार्हवीराः स्पृहणीयस्तोतृकान् नियतआत्मीयानश्वान् सरथं उभयोः समानमेकं रथं नियुवाना निमिश्रयन्तौ युवां अर्वा- गस्मदभिमुखे यातम् गच्छतम् । इदं हि इदं खलु मध्वो मधुरस्य सोमस्य अग्रं ग्रहेष्वाद्यमैन्द्रवायवाख्यं ग्रहं वां युवयोरर्थं प्रभृतं प्रकर्षेण हृतं होमार्थमुत्तरवेदिं प्रतिनीतम् अध अथ तादृशस्य सोमस्य पानानन्तरं प्रीणाना प्रीयमाणौ युवां अस्मे अस्मान् विमुमुक्तं पापाद्विमोचयतम् ॥ ५ ॥ प्रथमे छन्दोमे प्रउगशस्त्रे ऎन्द्रवायवतृचस्य यावांशतमिति तृतीया सूत्रितंच-यावांशतंनियुतोयाः सहस्रमित्येकपातिन्यइति ।