सं यन्म॒ही मि᳚थ॒ती स्पर्ध᳚माने तनू॒रुचा॒ शूर᳚साता॒ यतै᳚ते ।
अदे᳚वयुं वि॒दथे᳚ देव॒युभि᳚ः स॒त्रा ह᳚तं सोम॒सुता॒ जने᳚न ॥
अदे᳚वयुं वि॒दथे᳚ देव॒युभि᳚ः स॒त्रा ह᳚तं सोम॒सुता॒ जने᳚न ॥
पदपाठः (Word-by-word)
सम् । यत् । म॒ही इति᳚ । मि॒थ॒ती इति᳚ । स्पर्ध᳚माने॒ इति᳚ । त॒नू॒॑रुचा᳚ । शूर᳚॑साता । यतै᳚ते॒ इति᳚ ।
अदे᳚व॑युम् । वि॒दथे᳚ । दे॒व॒यु॑भिः᳚ । स॒त्रा । ह॒त॒म् । सो॒म॒॑सुता᳚ । जने᳚न ॥
अदे᳚व॑युम् । वि॒दथे᳚ । दे॒व॒यु॑भिः᳚ । स॒त्रा । ह॒त॒म् । सो॒म॒॑सुता᳚ । जने᳚न ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
मही महत्यौ मिथती परस्परं हिंसन्त्यौ यद्वा मेथतिराक्रोशकर्मा परस्परमाक्रोशंत्यौ स्पर्धमाने स्पर्धां कुर्वंत्यौ तनूरुचा आत्मीयेन तेजसा संपन्ने यत् ये शूरसाता शूरसातौ रणे यतैते जेतुं यत्नं कुर्वन्त्यौ वैरिसेने देवयुभिः देवान्कामयमानैः सह विदथे यज्ञे अदेवयुं सत्रा हतं संततं हिंस्तम् । तथा सोमसुता सोममभिषुण्वता जनेन यजमानसंघेन असोमसुतं जनं हिंस्तं ॥ ५ ॥