न यः स॒म्पृच्छे॒ न पुन॒र्हवी᳚तवे॒ न सं᳚वा॒दाय॒ रम᳚ते ।
तस्मा᳚न्नो अ॒द्य समृ᳚तेरुरुष्यतं बा॒हुभ्यां᳚ न उरुष्यतम् ॥
तस्मा᳚न्नो अ॒द्य समृ᳚तेरुरुष्यतं बा॒हुभ्यां᳚ न उरुष्यतम् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
न । यः । स॒म्॑पृच्छे᳚ । न । पुनः᳚ । हवी᳚तवे । न । स॒म्॑वा॒दाय᳚ । रम᳚ते ।
तस्मा᳚त् । नः॒ । अ॒द्य । सम्॑ऋ᳚तेः । उ॒रु॒ष्य॒त॒म् । बा॒हु॑भ्या᳚म् । नः॒ । उ॒रु॒ष्य॒त॒म् ॥
तस्मा᳚त् । नः॒ । अ॒द्य । सम्॑ऋ᳚तेः । उ॒रु॒ष्य॒त॒म् । बा॒हु॑भ्या᳚म् । नः॒ । उ॒रु॒ष्य॒त॒म् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
यः शत्रुः संपृच्छे संप्रश्नाय न रमते न क्रीडते । नच पुनःपुनर्हवीतवे हवनाय रमते । नचसंवादाय रमते । तस्माच्छत्रोः समृतेः संग्रामात् नोस्मान् अद्य उरुष्यतं हे मित्रावरुणौ युवां रक्षतम् । किंच तस्य शत्रोर्बाहुभ्यां नोस्मानुरुष्यतं रक्षतम् ॥ ४ ॥