इ॒मं जु᳚षस्व गिर्वणः समु॒द्र इ᳚व पिन्वते ।
इन्द्र॒ विश्वा᳚भिरू॒तिभि᳚र्व॒वक्षि᳚थ ॥
इन्द्र॒ विश्वा᳚भिरू॒तिभि᳚र्व॒वक्षि᳚थ ॥
पदपाठः (Word-by-word)
इ॒मम् । जु॒ष॒स्व॒ । गि॒र्व॒णः॒ । स॒मु॒द्रः॑इ᳚व । पि॒न्व॒ते॒ ।
इन्द्र᳚ । विश्वा᳚भिः । ऊ॒ति॑भिः᳚ । व॒वक्षि᳚थ ॥
इन्द्र᳚ । विश्वा᳚भिः । ऊ॒ति॑भिः᳚ । व॒वक्षि᳚थ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे गिर्वणोगिरां स्तुतीनां संभक्तः यद्वा स्तुतिभिः संभजनीयेन्द्र इमं स्तोमं मया क्रियमाणं जुषस्व सेवस्व सच स्तोमः समुद्रइव समुद्रोयथा चन्द्रोदयं प्राप्य पिन्वते वर्धते अभिधेयस्येन्द्रगुणगणस्याधिक्येन तत्प्रतिपादिकास्तुतिरपि विस्तृता भवतीत्यर्थः । पूर्वस्यामृचि ववक्षिथेत्यनेन युक्तो येनेतिशब्दोत्रापि सामर्थ्यात्तेन संबध्यते अतएवास्य तिड्डःतिङइति निघाताभावः । हे इंद्र येन स्तोमेन हेतुना विश्वाभिर्व्याप्ताभिरूतिभीर- क्षाभिः ववक्षिथ वहसि श्रेयांस्यस्मान्प्रापयसि वहेःसन्नन्ताल्लिटि अमन्त्रइति निषेधादामभावे थलि लिटि रूपमेतत् ॥ ५ ॥